Το μόνο σίγουρο είναι πως υπάρχουν μερικά αγκάθια, τα οποία πρέπει να ξεπεραστούν, αναλόγως με το πώς θα προχωρήσει η όποια συμφωνία:

• Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν φαίνεται να προβλέπει ή έστω να αναφέρει ρητά την μερική οριοθέτηση ΑΟΖ.
• Η Τουρκία, ενώ βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τον Πρόεδρο της Αιγύπτου Αλ Σίσι, έχει βρει άλλους διπλωματικούς διαύλους και πιέζει την Αίγυπτο να μην προχωρήσει σε συμφωνία με την Ελλάδα, προσφέροντάς της περισσότερη αλλά παράνομη ΑΟΖ. Οι δύο χώρες όμως είναι δύσκολο να προχωρήσουν σε συμφωνία για ΑΟΖ, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, καθώς υπάρχει ακόμα και σενάριο ένοπλης σύγκρουσης ανάμεσά τους στην Λιβύη. Οι τουρκικές πιέσεις πάντως υφίστανται.
• Η Αίγυπτος δεν δέχεται στην οριοθέτηση ΑΟΖ το Καστελόριζο, κάτι που όπως υποστηρίζουν κυβερνητικοί κύκλοι μπορεί να διευθετηθεί μετά, χωρίς να αποκλειστεί από την ανακήρυξη ΑΟΖ το Ελληνικό νησί.
• Η Ελλάδα έχει περισσότερη ανάγκη αυτή την στιγμή την Αίγυπτο από όσο η Αίγυπτος την Ελλάδα. Και σε αυτή την συμφωνία θα πρέπει κάτι να δώσουμε, υπό την πίεση που ασκεί η ύπαρξη του τουρκολιβυκού συμφώνου.

Τυχόν συμφωνία με το Κάιρο θα προκαλούσε τεράστιο πρόβλημα ύπαρξης στο τουρκολιβυκό σύμφωνο, το οποίο έχει ήδη πρόβλημα νομικής ύπαρξης, αναφέρει το ελληνικό ΥΠΕΞ, αποκαλύπτοντας ότι γι’ αυτό η Τουρκία πλειοδοτεί προς την Αίγυπτο «σας δίνουμε 30 με 40% παραπάνω απ’ ό,τι οι Έλληνες».