«Στην πραγματικότητα ακόμα και το να μιλάει κανείς για “αποφοίτηση” της Ελλάδας από το πρόγραμμα διάσωσης είναι ένας τρόπος για να υπερβάλεις όσον αφορά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί» συμπληρώνεται στο άρθρο.

Όπως επισημαίνεται το χρέος της Ελλάδας για την έξοδο παραμένει υψηλό και παραμένει κυρίως κάτω από τον έλεγχο των πιστωτών. Υπενθυμίζεται, επίσης, ότι από την Αθήνα απαιτείται να συνεχίσει να τρέχει ένα στενό δημοσιονομικό πρόγραμμα, να έχει πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και 2,2% μέχρι το 2060 προκειμένου να έχει ελάφρυνση στην αποπληρωμή του χρέους.

«Αν ο στόχος αυτός βαρύνει αδικαιολόγητα την οικονομία και απειλήσει να εγκλωβίσει την Ελλάδα σε ένα ασταθές μέλλον με χαμηλή ανάπτυξη και υψηλό χρέος, τότε η Ευρωζώνη πρέπει να είναι έτοιμη να φανεί πιο ευέλικτη στην παραχώρηση δημοσιονομικού χώρου για μανούβρες».

Οι Financial Times παρατηρούν ότι έχουν γίνει λίγα βήματα για την αντιμετώπιση βαθύτερων δομικών προβλημάτων επισημαίνοντας τα φορολογικά βάρη ειδικά για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις για τα οποία λένε ότι θα πρέπει να μειωθούν προκειμένου να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των τραπεζών στις οποίες θα πρέπει να δοθούν κίνητρα για να “καθαρίσουν” τους ισολογισμούς τους, η προώθηση απευθείας επενδύσεων μέσω κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων όπως η ολοκλήρση του κτηματολογίου.

«Οι υπόγειες προκλήσεις παραμένουν: μια μη παραγωγική οικονομία με φορολογικό σύστημα που δεν αποδίδει είναι κλειδωμένη σε μια νομισματική ένωση που κάνει μη ανταγωνιστικούς τους παραγωγούς της. Θα χρειαστούν περισσότερα από τα μέτρα που προώθησαν οι δανειστές για να μπει η Ελλάδα σε ένα βιώσιμο δρόμο για την ευημερία» καταλήγουν οι FT.

(protothema)