Ένας από τους μεγαλύτερους «εχθρούς» μας κατά τους καλοκαιρινούς μήνες είναι η αφυδάτωση, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με πονοκεφάλους, γενική δυσφορία, ανεξήγητη κόπωση κ.ο.κ.

Κάθε επιβάτης ενός οχήματος, λοιπόν, που κυκλοφορεί μέσα στο λιοπύρι στους δρόμους των πόλεων, οφείλει να έχει μαζί του ένα μπουκάλι με νερό το οποίο θα τον δροσίσει. Το αθώο, ωστόσο, μπουκάλι από «σύμμαχος» μας κατά τις μετακινήσεις μας, μπορεί να εξελιχθεί σε έναν ύπουλο εχθρό.

Αυτό διότι ένα διαφανές μπουκάλι γεμάτο με νερό λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός, ο οποίος μπορεί να συγκεντρώσει τις ακτίνες του ήλιου σε ένα σημείο της καμπίνας, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί σπίθα. Αυτή στη συνέχεια θα εξελιχθεί σε πυρκαγιά, θέτοντας σε τεράστια κίνδυνο τόσο εμάς όσο και τους υπόλοιπους χρήστες του οδικού δικτύου.

Κρίνεται, λοιπόν, απαραίτητο να μην αφήνουμε το μπουκάλι σε χώρους της καμπίνας που είναι εκτεθειμένα στις ακτίνες του ήλιου όπως είναι για παράδειγμα το κάθισμα του συνοδηγού.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ένα αυτοκίνητο που δεν βρισκεται σε ασφαλές σημείο μπορεί να μας βλάψει και με άλλον τρόπο:

Όταν έχουμε αναπτύξει υψηλή ταχύτητα και αναγκαστούμε να φρενάρουμε ξαφνικά και απότομα, τα αντικείμενα που είναι «χαλαρά» μέσα στο αυτοκίνητο πολλαπλασιάζουν το βάρος τους και μετατρέπονται σε επικίνδυνα αντικείμενα που μπορούν να χτυπήσουν τον οδηγό ή τους επιβάτες.

Επί παραδείγματι, όταν φρενάρουμε με 60 χλμ./ώρα, ένα μπουκάλι ενός λίτρου θα μας χτυπήσει με δύναμη ισοδύναμη με 60 κιλά. Για αυτό και πρέπει να το μεταφέρουμε στην θήκη των πάνελ των θυρών, το ντουλαπάκι του συνοδηγού ή σε άλλους αποθηκευτικούς χώρους.

Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα μπουκάλι νερού που υποβάλλεται σε υψηλή θερμοκρασία ευνοεί την αναπαραγωγή για βακτηρίδια, ειδικά αν έχουμε ήδη πιει από αυτό.

carandmotor – freepik photo