Το μέσο βάθος του ωκεανού είναι 3.682 μέτρα, γεγονός που καθιστά αδύνατη την οπτική παρατήρηση, εκτός αν έχετε υποβρύχιο βαθέων υδάτων. Από τον Ιούνιο του 2024, το 26,1% του παγκόσμιου θαλάσσιου πυθμένα έχει χαρτογραφηθεί, σύμφωνα με την NOAA , αν και η οπτική παρατήρηση είναι πιο δύσκολη υπόθεση.

«Αυτό το μικρό και μεροληπτικό δείγμα είναι προβληματικό όταν επιχειρείται ο χαρακτηρισμός, η κατανόηση και η διαχείριση ενός παγκόσμιου ωκεανού», δήλωσε η Susan Poulton, ερευνήτρια στο Ocean Discovery League και συν-συγγραφέας της εργασίας, σε ένα email προς το Gizmodo.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα δύο τρίτα από τα 700.000 έως 1.000.000 είδη στον ωκεανό (εξαιρουμένων των μικροοργανισμών) δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί ή περιγραφεί επίσημα, σύμφωνα με την NOAA , γεγονός που καθιστά την τεράστια ποσότητα ανεξερεύνητου πυθμένα ένα αξιοσημείωτο πεδίο για νέα έρευνα.

Κάνοντας τα πράγματα χειρότερα, σχεδόν τα δύο τρίτα όλων των οπτικών παρατηρήσεων του βυθού έχουν πραγματοποιηθεί σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων από μόλις τρία έθνη: τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τη Νέα Ζηλανδία. Σχεδόν κάθε κατάδυση σε βάθος έχει πραγματοποιηθεί από ιδρύματα από μόλις πέντε χώρες: αυτές που μόλις αναφέρθηκαν, καθώς και τη Γαλλία και τη Γερμανία.

«Φανταστείτε να προσπαθείτε να αφηγηθείτε την ιστορία κρίσιμων περιβαλλόντων όπως η αφρικανική σαβάνα ή το τροπικό δάσος του Αμαζονίου χρησιμοποιώντας μόνο δορυφορικές εικόνες και δείγματα DNA χωρίς ποτέ να δείτε τι έζησε εκεί», είπε ο Πούλτον. «Δεν θα έδινε μια πολύ ολοκληρωμένη εικόνα».

Επιπλέον, η μελέτη διαπίστωσε μια έντονη προκατάληψη στη δειγματοληψία προς τα ρηχά νερά (βάθος μικρότερο από 6.562 πόδια ή 2.000 μέτρα), παρόλο που σχεδόν τα τρία τέταρτα του πυθμένα βρίσκονται βαθύτερα. Χαρακτηριστικά όπως φαράγγια και γκρεμοί – και συγκεκριμένα, μάλιστα – λαμβάνουν όλη την προσοχή, ενώ τεράστιες περιοχές υποθαλάσσιων κορυφογραμμών και πεδιάδων αγνοούνται.

photo: pixabay