Η διακόσμηση και τα κείμενα αυτής της σαρκοφάγου έδειξαν ότι είχε χρησιμοποιηθεί δύο φορές, τη δεύτερη φορά από έναν αρχιερέα της XXI δυναστείας, τον Menkheperre (γύρω στο 1000 π.Χ.). Ο πρώτος ιδιοκτήτης του, ωστόσο, παρέμεινε μυστήριο, αν και η ποιότητα του αντικειμένου έδειχνε ότι ανήκε σε μια πολύ υψηλόβαθμη προσωπικότητα του Αιγυπτιακού Νέου Βασιλείου. Εξετάζοντας τα πρόσφατα χαραγμένα ιερογλυφικά κείμενα, ο Frédéric Payraudeau μπόρεσε να διαπιστώσει ότι η σκαλιστή πλάκα ήταν του ίδιου του Ramesses II.

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι ο τάφος αυτού του φαραώ στην Κοιλάδα των Βασιλέων (Λούξορ) είχε λεηλατηθεί πλήρως και η μούμια του είχε μεταφερθεί σε ένα ξύλινο φέρετρο κατά τη διάρκεια της 21ης ​​δυναστείας (περίπου 1069-943 π.Χ.).

Είναι πλέον γνωστό με βεβαιότητα ότι ο μεγάλος βασιλιάς θάφτηκε σε ένα χρυσό φέρετρο, τώρα χαμένο, τοποθετήθηκε σε μια πρώτη αλαβάστρινο σαρκοφάγο, βρέθηκε κατεστραμμένο στον τάφο του, όλα τοποθετημένα σε αυτή τη μεγάλη σαρκοφάγο από γρανίτη, που τώρα έχει αναγνωριστεί. Μετά τη λεηλασία του τάφου, ο αρχιερέας της XXI δυναστείας ανέκτησε τη σαρκοφάγο για δική του χρήση και τη μετέφερε στην Άβυδο.

Αυτή η ανακάλυψη είναι περαιτέρω απόδειξη ότι, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Κοιλάδα των Βασιλέων όχι μόνο λεηλατήθηκε, αλλά τα ταφικά της αντικείμενα επαναχρησιμοποιήθηκαν από μεταγενέστερους ηγεμόνες. Για παράδειγμα, ο Φαραώ Ψουζένς Α’ ανέκτησε μια από τις σαρκοφάγους του διαδόχου του Ραμσή Β’, Μερενπτά, για τον εαυτό του.

photo: pixabay