«Πέρασα τρεις μήνες μετά το εγκεφαλικό μου σκεπτόμενη ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να μιλήσω ξανά», είπε η γιαγιά από το Βόρειο Λονδίνο στο SWNS news.

«Μετά την εγχείρηση μια νοσοκόμα ήρθε στο κρεβάτι του νοσοκομείου για να κάνει έναν έλεγχο ρουτίνας και εντελώς ασυνήθιστα, άρχισα να μιλάω. Έμοιαζε τόσο σοκαρισμένη όσο κι εγώ.

«Θυμάμαι που σκέφτηκα «ποιος μιλάει;».

«Πρώτον, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι μιλούσα εγώ, αλλά επίσης δεν αναγνώριζα τον ήχο της φωνής μου». Οι γιατροί άρχισαν να μαζεύονται γύρω από το κρεβάτι της Αλθίας για να την ακούσουν να μιλάει.

«Όσο περισσότερο μιλούσα, τόσο πιο πολύ μπερδευόμασταν όλοι. Ήταν ξεκάθαρο ότι είχα έντονη ιταλική προφορά και δεν είχα κανέναν έλεγχο στον ήχο που έβγαζα όταν μιλούσα».

Προς έκπληξή της, μπόρεσε επίσης να μιλήσει ιταλικά — μια γλώσσα που λέει ότι δεν έμαθε ούτε μιλούσε ποτέ πριν.

«Χωρίς να καταλάβω, θα πω μια ιταλική λέξη. Δεν έχω ιδέα ότι πρόκειται να το κάνω, ο εγκέφαλός μου απλώς μετατρέπει την αγγλική λέξη σε ιταλική».

Οι γιατροί διέγνωσαν στην Αλθία «Σύνδρομο Ξένης Προφοράς», μια σπάνια ιατρική πάθηση που κάνει την ομιλία ενός ατόμου να ακούγεται σαν να έχει ξένη προφορά, παρόλο που δεν την έχει αποκτήσει.

Ο όρος επινοήθηκε για πρώτη φορά το 1982 από τον HA Whitaker, ο οποίος εξήγησε ότι η πάθηση σχετίζεται «σαφώς με βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος». Αν και σπάνια, πάνω από 100 περιπτώσεις έχουν αναφερθεί στην ιατρική βιβλιογραφία.

Δεδομένης της σπάνιας φύσης της διαταραχής, η Althia έχει αγωνιστεί γιατί δεν υπάρχει κανένας με τον οποίο μπορεί να συνδεθεί.

«Οι γιατροί και οι νοσοκόμες με βλέπουν ως ένα ιατρικό θαύμα. Κανένας από τους θεραπευτές ή το ιατρικό προσωπικό δεν έχει αντιμετωπίσει το Σύνδρομο Ξένης Προφοράς (επίσης γνωστό ως FAS) σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του.

«Είμαι τόσο ευγνώμων που είμαι ζωντανή μετά το εγκεφαλικό μου και που μπορώ να επικοινωνήσω αφού ζούσα χωρίς ομιλία για τρεις μήνες, αλλά το να ζεις με το FAS είναι πραγματικά δύσκολο».

«Ξυπνάω τα περισσότερα πρωινά ελπίζοντας ότι η παλιά μου φωνή θα επιστρέψει ξανά. Δεν νιώθω σαν εμένα με αυτή την ξένη προφορά. Μπορώ να ακούσω ακόμη και την προφορά στο κεφάλι μου όταν σκέφτομαι. Είναι πολύ περίεργο συναίσθημα.

«Προσπαθώ όσο μπορώ να παραμείνω θετική και αισιόδοξη και υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι είμαι ακόμα εδώ σήμερα και έχω μαζί μου τον σύζυγό μου, τους δύο γιους και τις όμορφες οικογένειές τους».

Με την υποστήριξη του Stroke Association και των ομάδων υποστήριξής τους, έχει γνωρίσει πολλούς άλλους επιζώντες εγκεφαλικού επεισοδίου σε τοπικό επίπεδο.

«Είναι πολύ χρήσιμο να μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας. Όσο και αν κάθε εγκεφαλικό είναι διαφορετικό, υπάρχει πάντα κάτι με το οποίο μπορούν να συνδεθούν δύο επιζώντες από εγκεφαλικό.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

photo: pixabay