«Πρέπει να τα καταφέρουνε πρώτα οι πολιτικοί και να τα συζητήσουνε διπλωματικά. Να βρούνε λύση διπλωματικά, μη σκοτώνουνε τον κόσμο. Σαν μάνα το λέω. Εμείς χρειαζόμαστε μόνο ειρήνη, ησυχία και να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας χωρίς πόλεμο και να μη ζούμε στα υπόγεια όπως ζούσανε τόσα χρόνια. Τρία χρόνια ήταν στα υπόγεια αυτά τα χωριά που βρίσκονται στην εμπόλεμη ζώνη» δηλώνει η Πρόεδρος Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Ουκρανίας, Αλεξάνδρα Προτσενκο Πιτσατζη. 

«Δεν ακούγονται πυροβολισμοί κλπ, βέβαια στους δρόμους βλέπεις στρατιωτικούς περισσότερους, αλλά όταν ξέρεις ότι κάπου κοντά, σχεδόν κάθε μέρα, κάποιο παιδί χάνει τη ζωή του, εντάξει πραγματικός πόλεμος γίνεται δεν αισθάνεσαι και πολύ καλά, αν και ο άνθρωπος συνηθίζει και στα χειρότερα έχουμε συνηθίσει κι εμείς με αυτό το βάρος τόσα χρόνια», λέει η Πρόεδρος Κοινότητας Ελλήνων Μαριούπολης.

Την ώρα που οι σειρήνες του πολέμου ηχούν δυνατά, οι μνήμες προηγούμενων ετών επανέρχονται.

«Το ζήσαμε το 2016 όταν έριχναν με άρματα και οι ρουκέτες έπεσαν ακριβώς στην αυλή του σπιτιού μας, αλλά δόξα τω Θεώ είμαστε όλοι ζωντανοί. Βεβαίως ήταν τρομερό, ήταν πολύ μεγάλο το άγχος, αλλά τώρα που πέρασαν 5 χρόνια το ξεχάσαμε και αυτό, αλλά όντως το ζήσαμε», αναφέρει η Ελληνίδα Φιλόλογος στο Σαρντανά της Ουκρανίας, Ιουλία Ζαρίκοβα, 

Όλοι ελπίζουν να νικήσει η διπλωματία και να συνεχίσουν να ζουν ειρηνικά.

skai/photo vid screenshot