Η ομάδα συνέκρινε τα αποτελέσματα της ακρόασης δύο κλασικών κομματιών στην επιληψία και στην εγκεφαλική δραστηριότητα.

“Προς έκπληξή μας, υπήρξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των αποτελεσμάτων της ακρόασης του Mozart K448 και του Haydn’s No 94”, δήλωσε ο καθηγητής Ivan Rektor.

«Η ακρόαση του Μότσαρτ οδήγησε σε μείωση 32% των EDs, αλλά η ακρόαση του Haydn No 94 προκάλεσε αύξηση 45%.

“Η ακρόαση της μουσικής του Haydn οδήγησε σε καταστολή των επιληπτικών εκκρίσεων μόνο στις γυναίκες. Στους άνδρες, παρατηρήθηκε αύξηση των απορρίψεων επιληπτικής φόρμουλας.

«Πιστεύουμε ότι τα φυσικά« ακουστικά »χαρακτηριστικά της μουσικής του Μότσαρτ επηρεάζουν τις ταλαντώσεις του εγκεφάλου – ή τα εγκεφαλικά κύματα – η οποία είναι υπεύθυνη για τη μείωση των ED.”

Ο καθηγητής Rektor πρόσθεσε ότι το εφέ Mozart σχεδιάστηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του ’90 αλλά δεν υπήρχαν συγκεκριμένα δεδομένα, όπως τώρα.