Ως μητέρα, αν θα μπορούσατε να αλλάξετε κάποια πράγματα, ποια θα ήταν αυτά;

«Αυτό που θα άλλαζα στην κυριολεξία, θα ήταν να βλέπω ευτυχισμένα παιδιά. Ειρήνη σε όλο τον κόσμο. Δεν υπάρχει κάτι πιο δυνατό και πιο σπουδαίο. Όταν υπάρχει ειρήνη όλα λύνονται. Να μπορούσαμε να συμπράξουμε όλοι μαζί να μην υπάρχουν διαφορετικότητες. Τον κόσμο όλο θα άλλαζα. Αλλά δυστυχώς δεν μπορώ».

Νιώθετε μόνη; Έχετε την υποστήριξη της πολιτείας;

«Αν εννοείτε το κρατικό κομμάτι, της εξουσίας, όχι βέβαια. Στην πορεία όλων αυτών των χρόνων – πάμε στον όγδοο χρόνο – είναι πολύς κόσμος μαζί μας. Ήταν πάρα πολύ δύσκολα αυτά τα χρόνια, γιατί όπως είπα και στην αρχή χρειάστηκε να σηκώσουμε στις πλάτες μας, όχι μόνο εγώ, η οικογένεια όλη, και φίλοι και αδέλφια να σηκώσουμε τον φασισμό αυτής της χώρας στις πλάτες μας. Και να προχωρήσουμε. Νομίζω ότι το αποτέλεσμα στις 7 Οκτώβρη έδειξε ότι τα καταφέραμε τελικά και κάτι κάναμε».

Η ποινή σας δικαίωσε;

«Η ποινή, όχι, δεν με δικαίωσε, ξέροντας ότι σε λίγα χρόνια θα είναι όλοι τους έξω. Δεν ήταν η ανώτερη ποινή, αλλά ούτε η χαμηλότερη. Το θέμα είναι ότι ακούστηκε η εγκληματική οργάνωση. Αυτό το κόμμα, το οποίο κάποιοι το έβαλαν στη βουλή μέσα – και δεν είναι λίγοι, είναι αρκετοί – οι ψηφοφόροι είναι ακόμα πιο επικίνδυνοι από αυτούς που έχουν το κόμμα. Γιατί είναι έξω. Δεν τους βλέπεις δεν τους ξέρεις. Αυτό το κόμμα το έβαλαν στη βουλή και εμείς το βάλαμε στη φυλακή. Και αυτό είναι το σημαντικό. Σαν ποινή, όχι, δεν είναι μεγάλη. Αλλά δυστυχώς, αυτός είναι ο ποινικός κώδικας. Τα ισόβια, όμως είναι ισόβια».

(newsit)