Η φωτεινή πλευρά της νέας μελέτης είναι ότι ενώ το στέλεχος D614G μεταδίδεται πιο γρήγορα, μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι δεν σχετίζεται με σοβαρότερα συμπτώματα της Covid-19, ενώ επιπλέον φαίνεται να είναι ελαφρώς πιο ευάλωτο στα φάρμακα των εξουδετερωτικών αντισωμάτων, άρα πιθανώς και στα μελλοντικά εμβόλια που θα γεννούν αντισώματα. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ενώ η μετάλλαξη D614G επιτρέπει στον κορονοϊό να διεισδύει καλύτερα στα ανθρώπινα κύτταρα, παράλληλα καθιστά τον ίδιο πιο ανοιχτό στα αντισώματα, προκειμένου αυτά να εισέλθουν στο εσωτερικό του και να τον αδρανοποιήσουν.

«Ο ιός D614G ξεπερνά και πολλαπλασιάζεται κατά περίπου δέκα φορές ταχύτερα σε σχέση με τον αρχικό ιό, αναπαραγόμενος υπερβολικά αποτελεσματικά στα επιθηλιακά κύτταρα της μύτης, που αποτελούν σημαντικό σημείο για τη μετάδοσή του από άνθρωπο σε άνθρωπο», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Ραλφ Μπάρικ, καθηγητής Επιδημιολογίας και Μικροβιολογίας-Ανοσολογίας στις σχολές Δημόσιας Υγείας και Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Β. Καρολίνα, ο οποίος μελετά τους κορονοϊούς εδώ και τρεις δεκαετίες.

«Ο SARS-CoV-2 είναι ένας τελείως νέος παθογόνος μικροοργανισμός στους ανθρώπους και η εξέλιξή του στους ανθρώπινους πληθυσμούς είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Νέες παραλλαγές του συνεχώς εμφανίζονται, όπως αυτή που πρόσφατα ανακαλύφθηκε στα ζώα βιζόν στη Δανία», πρόσθεσε.

(φωτο:unsplash)