Οι Αμερικανοί για την παραγωγή του αεροσκάφους, μετά την οριστικοποίηση της σχεδίασής του από τη L.M. έχουν την τακτική να διαμοιράζουν επίσημα έργο σε πάρα πολλές μικρότερες εταιρείες, αυτό ακολουθείται βέβαια και εκτός Η.Π.Α., και έτσι να δημιουργούνται θέσεις εργασίας ανά την επικράτεια μαζί με την παροχή τεχνογνωσίας σε αυτές.

Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι όλη αυτή η οικονομική κίνηση ανάγεται σε δις δολάρια ( ένα μόνο αεροσκάφος προς στιγμήν κοστίζει άνω των 100.εκ δολαρίων ) σε ένα σύνολο 48 πολιτειών από τις 52 των Η.Π.Α., ακόμα και στο Πουέρτο Ρίκο. Τα κύρια βιομηχανικά κέντρα πάντα έχουν τον πρώτο λόγο αλλά ατό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η μαζικότητα του προγράμματος προσφέρει δουλειές και τεχνογνωσία.

Μία εταιρεία που παρασκευάζει εξαρτήματα αεροσκαφών, για να καταφέρει να παράξει το σωστό προϊόν, πρέπει να τηρήσει τις  προδιαγραφές που έχει θέσει η αρχική κατασκευάστρια εταιρεία , να έχει εξειδικευμένο εκπαιδευμένο και επαρκές σε αριθμό προσωπικό για την παραγωγή του όποιου εξαρτήματος. Καταλαβαίνουμε ότι αυτές οι απαιτήσεις έχουν και τις ανάλογες απολαβές για το προσωπικό που τις φέρει σε πέρας επιτυχώς. Η δε εταιρεία επειδή πρέπει να ακολουθήσει συγκεκριμένες διαδικασίες παραγωγής, θα αναβαθμίσει εξοπλισμό αν χρειαστεί και το προσωπικό της θα ενημερωθεί αναλόγως επομένως έχουμε τη σημαντική μεταφορά τεχνογνωσίας και σε μικρότερες εταιρείες, πολύ σημαντικό για μελλοντικές σχεδιάσεις και παραγωγές.

Με βάση τα στοιχεία που έχει δώσει η Lockheed Martin, το αεροσκάφος έχει αποδώσει 254.000 θέσεις εργασίας με ένα σύνολο 1.800 προμηθευτών σε 48 πολιτείες. Σε αυτά δε συμπεριλαμβάνεται και το έργο που έχουν αναλάβει και εταιρείες εκτός των Η.Π.Α. στην παραγωγή εξαρτημάτων του αεροσκάφους.

Εν κατακλείδι, η κατασκευή ενός μεγάλου στρατιωτικής χρήσης συστήματος, εκτός της τεχνολογικής ωφέλειας, δίνει ευρύ κύκλο εργασιών εκτός της βασικής κατασκευάστριας εταιρείας και τεχνογνωσία στον ιδιωτικό τομέα.