Στην αίθουσα The World Around Us, τη μεγαλύτερη του χώρου, η μοναδική γνωστή θαλασσογραφία του Rembrandt, “Η Καταιγίδα στη Θάλασσα της Γαλιλαίας” (1633), μεταμορφώνεται μέσα από προβολές που απλώνονται σε τοίχους και δάπεδο, συνοδεία μουσικής και εφέ κίνησης.
Το θέαμα μοιάζει αλλόκοτο, ακριβώς επειδή έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη φύση του πρωτότυπου έργου. Ο Rembrandt ζωγράφισε το 1633 ένα, σχετικά μικρών διαστάσεων, έργο (περίπου 160 × 128 εκ.) με λάδι σε καμβά, όπου η ένταση, το σκοτεινό φως και η αγωνία των επιβαινόντων στη βάρκα, συμπυκνώνονται σε ένα δραματικό κάδρο. Στην ψηφιακή εκδοχή, που έχει αναπτυχθεί με τη συμμετοχή στούντιο οπτικών εφέ, όπως η Cinesite, και πλαισιώνεται από τη μουσική επιμέλεια του Ron Colvard, τα κύματα, το νερό και η κίνηση, απλώνονται περιμετρικά, κάνοντας τον θεατή να νιώθει σαν να στέκεται μέσα στην καταιγίδα, στο βιβλικό επεισόδιο όπου ο Χριστός γαληνεύει τα κύματα.
Ακόμη πιο παράξενη γίνεται αυτή η εμπειρία, αν σκεφτεί κανείς ότι ο αυθεντικός καμβάς δεν βρίσκεται σε καμία αίθουσα μουσείου εδώ και δεκαετίες. Στις 18 Μαρτίου 1990, το έργο εκλάπη από το Isabella Stewart Gardner Museum στη Βοστώνη, σε μία από τις πιο διάσημες ληστείες έργων τέχνης στην ιστορία, και έκτοτε παραμένει άφαντο, μαζί με την αυτοπροσωπογραφία του Rembrandt, ανάμεσα στους επιβαίνοντες της βάρκας που κοιτάζει προς τον θεατή.
Έτσι, το κοινό στο Λονδίνο έρχεται αντιμέτωπο με ένα ιδιότυπο οπτικό παράδοξο. Ένα έργο που λείπει από τον φυσικό κόσμο ζωντανεύει σε ψηφιακή κλίμακα, μετατρέποντας μια ιστορική ελαιογραφία του 17ου αιώνα, σε ένα κινούμενο περιβάλλον γύρω από τους επισκέπτες, ένα θέαμα που δεν άργησε να κερδίσει και την προτίμηση του κοινού στα βραβεία επισκεπτών του χώρου.
Δείτε το μοναδικό θέαμα ΕΔΩ και τον κλεμμένο πίνακα ΕΔΩ
photo AI: pixabay









