Ενώ τα συνεργεία διάσωσης χτένιζαν την περιοχή αναζητώντας δύο χαμένους πεζοπόρους από το Τόκιο, είδαν από αέρος κάτι που τους σόκαρε. Ένα τεράστιο σήμα SOS, σχηματισμένο στο έδαφος από δεκαεννέα τεράστιους κορμούς σημύδας, καλούσε σε βοήθεια από την απομονωμένη ορεινή φύση.

Οι χαμένοι πεζοπόροι εντοπίστηκαν σύντομα και σώθηκαν, όμως προς μεγάλη έκπληξη των αρχών, αρνήθηκαν κατηγορηματικά ότι είχαν κατασκευάσει το γιγαντιαίο μήνυμα. Η έρευνα γύρω από την προέλευση του σήματος οδήγησε σε μια αλυσίδα ανατριχιαστικών ανακαλύψεων, καθώς οι αρχές διαπίστωσαν από αεροφωτογραφίες ότι το ίδιο σήμα υπήρχε στην ίδια ακριβώς τοποθεσία, τουλάχιστον από το 1987, δύο ολόκληρα χρόνια νωρίτερα.

Οι πεζοπόροι είχαν χαθεί το 1989, όταν εντοπίστηκαν και ανακρίθηκαν από την αστυνομία, δηλώνοντας πλήρη άγνοια. Εξήγησαν ότι είχαν αποπροσανατολιστεί λόγω της πυκνής ομίχλης και του δύσβατου εδάφους, περιπλανώμενοι στην περιοχή μέχρι να τους εντοπίσει το ελικόπτερο, και τόνισαν ότι δεν είχαν καμία σχέση με το γιγαντιαίο SOS, το οποίο άλλωστε υπήρχε εκεί τουλάχιστον από το 1987.

Σε κοντινή απόσταση από το σημείο του SOS, τα συνεργεία έπεσαν πάνω σε έναν εγκαταλελειμμένο σάκο πλάτης που περιείχε την ταυτότητα του Kenji Iwamura, ενός άνδρα που αγνοούνταν στην περιοχή από τον Ιούλιο του 1984.

Το πιο ανατριχιαστικό εύρημα, ωστόσο, ήταν μια κασέτα σε φορητό μαγνητόφωνο, στην οποία είχαν καταγραφεί πάνω από δύο λεπτά κραυγές απόγνωσης και αγωνίας ενός άνδρα που ούρλιαζε ζητώντας βοήθεια και εκλιπαρώντας για διάσωση με ελικόπτερο μέσα από την πυκνή βλάστηση των μπαμπού. Ακόμα και οι γονείς του Iwamura ρωτήθηκαν, αλλά δεν μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν με σιγουριά αν η φωνή στην κασέτα ήταν του γιου τους.

Παρά τα στοιχεία αυτά, το μυστήριο βάθυνε ακόμη περισσότερο. Οι ιατροδικαστικές εξετάσεις στα οστά που βρέθηκαν στην περιοχή αρχικά κατέδειξαν ότι ανήκαν σε γυναίκα, για να αναθεωρηθούν αργότερα και να ταξινομηθούν ως ανδρικά. Επιπλέον, η φυσική κατάσταση του Iwamura, ο οποίος ήταν εξαντλημένος και τραυματισμένος, καθιστούσε πρακτικά αδύνατο να έχει κουβαλήσει και να τοποθετήσει μόνος του αυτούς τους τεράστιους κορμούς δέντρων.

Οι αρχές ανακάλυψαν γιατί χάνονταν οι ορειβάτες στην περιοχή. Υπήρχε ένας τεράστιος βράχος-ορόσημο που έμοιαζε με χρηματοκιβώτιο (Kinko-iwa), αλλά λίγο πιο κάτω υπήρχε ένας πανομοιότυπος «ψεύτικος» βράχος (Nise kinko-iwa). Όποιος έκανε το λάθος να γλιστρήσει από εκεί, έπεφτε σε μια απομονωμένη, αδιέξοδη χαράδρα με γκρεμούς και απροσπέλαστα, οριζόντια αναπτυσσόμενα μπαμπού, από όπου ήταν αδύνατο να βγει κανείς μόνος του. Μάλιστα, λίγες μέρες μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης, δημοσιογράφοι που πήγαν στο σημείο εγκλωβίστηκαν και χρειάστηκαν κι αυτοί διάσωση.

Μέχρι σήμερα, η ταυτότητα του πραγματικού κατασκευαστή του σήματος SOS παραμένει άγνωστη. Η υπόθεση συνεχίζει να διχάζει τους ερευνητές, αφήνοντας ανοιχτά ερωτήματα για το αν υπήρχαν κι άλλοι άνθρωποι παγιδευμένοι στα δάση του Hokkaido ή αν το μήνυμα ήταν το απονενοημένο διάγγελμα ενός ανθρώπου που είχε παραδοθεί στο παραλήρημα της επιβίωσης.

Το γιατί το τεράστιο αυτό σήμα φτιάχτηκε με κορμούς δέντρων που ζύγιζαν τόνους, ποιος ακριβώς το κατασκεύασε (αφού ο Iwamura βρέθηκε σε κατάσταση πλήρους εξάντλησης και αδυνατούσε να κάνει τέτοια βαριά χειρωνακτική εργασία μόνος του) και η αλήθεια για τα οστά, παρέμεινε ένα από τα μεγαλύτερα ανεξήγητα αινίγματα στην ιαπωνική ιστορία.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

^{photo: pixabay}