Ωστόσο, μια νέα ανακάλυψη έρχεται να ανατρέψει αυτή την εικόνα. Επιστήμονες εντόπισαν ανεξήγητες διαρροές ενός διαβρωτικού αερίου στην ατμόσφαιρα του Άρη, ακριβώς πάνω από μια από τις μεγαλύτερες ηφαιστειακές περιοχές του ηλιακού μας συστήματος.

Το αέριο που προβληματίζει την επιστημονική κοινότητα είναι το υδροχλώριο (HCl), μια ένωση που στη Γη συνδέεται άμεσα με την εκπομπή αερίων από ενεργά ηφαίστεια. Ο τροχιοδιαστημικός δορυφόρος ExoMars Trace Gas Orbiter της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA) είχε ανιχνεύσει για πρώτη φορά το συγκεκριμένο αέριο το 2020. Τότε, η επικρατέστερη θεωρία απέδιδε την παρουσία του σε εποχιακές χημικές αντιδράσεις της αρειανής σκόνης και των υδρατμών με το ηλιακό φως. Όμως, η νεότερη ανάλυση αποκάλυψε μια αномаλία που δεν ταίριαζε με αυτό το μοτίβο.

Κατά τις αρχές του καλοκαιριού στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη, το υδροχλώριο εμφανιζόταν σταθερά πάνω από το Alba Mons, ένα γιγαντιαίο ηφαίστειο ασπίδας που καλύπτει έκταση σχεδόν όσο ολόκληρες οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και θεωρούνταν αδρανές για περισσότερα από 3,2 δισεκατομμύρια χρόνια, η επαναλαμβανόμενη παρουσία του αερίου στην ίδια ακριβώς περιοχή, σε συγκεντρώσεις περίπου 1,5 μορίων ανά δισεκατομμύριο, υποδεικνύει ότι η πηγή του δεν είναι η επιφανειακή σκόνη, αλλά το υπέδαφος.

Η επιβεβαίωση της υπόθεσης ήρθε μέσα από τις φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης των καμερών CaSSIS και HiRISE. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Daniel Mège και τον Kevin Olsen, εντόπισαν στην περιοχή του Alba Mons ένα δίκτυο από εξαιρετικά στενές και γεωλογικά «νεαρές» ρωγμές. Αυτά τα ρήγματα διαπερνούν στρώματα πάγου που σχηματίστηκαν μόλις πριν από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Λόγω του μικρού τους πλάτους, οι ρωγμές αυτές θα είχαν καλυφθεί από την αρειανή σκόνη αν δεν ανανεώνονταν συνεχώς από εσωτερικές πιέσεις.

Η απουσία εντυπωσιακών εκρήξεων λάβας στην επιφάνεια δεν σημαίνει ότι το ηφαίστειο είναι νεκρό. Στη γεωλογία, το μάγμα μπορεί να παραμείνει στο υπέδαφος για τεράστιες χρονικές περιόδους, απελευθερώνοντας σταδιακά εγκλωβισμένα αέρια. Το σενάριο που προτείνουν οι επιστήμονες θέλει το υδροχλώριο να εγκλωβίζεται στον πάγο κατά τον βαρύ αρειανό χειμώνα και στη συνέχεια να απελευθερώνεται απότομα στην ατμόσφαιρα τις θερμότερες ημέρες του καλοκαιριού, καθώς ο πάγος εξαχνώνεται.

Η ανακάλυψη αυτή, σε συνδυασμό με τους περισσότερους από 1.300 σεισμούς που κατέγραψε ο σεισμογράφος της αποστολής InSight της NASA, επιβεβαιώνει ότι ο Άρης διατηρεί εσωτερική θερμότητα. Αν το λιωμένο πετρωμάτωμα αλληλεπιδρά με υπόγειο νερό ή πάγο, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν υδροθερμικά συστήματα, θερμά και χημικά πλούσια περιβάλλοντα, παρόμοια με αυτά που φιλοξενούν μικροβιακή ζωή στα βάθη των ωκεανών της Γης. Οι στενές ρωγμές του Alba Mons μετατρέπονται έτσι στους νέους, πρωτεύοντες στόχους της αστροβιολογικής έρευνας για τον εντοπισμό ιχνών ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

^{photo: pixabay}