Η μία όψη διατηρεί σε εξαιρετική κατάσταση ένα επιμελώς λαξευμένο τρισκέλιο, ένα σύμβολο με τρεις καμπύλους βραχίονες που απαντάται συχνά στην αρχαία ευρωπαϊκή τέχνη, ενώ η πίσω πλευρά φέρει ένα πολύ πιο αδρό και τραχύ βραχογράφημα. Η ανακάλυψη αυτή έχει εγείρει ένα ενδιαφέρον ερώτημα στην επιστημονική κοινότητα, σχετικά με το αν τα δύο σχέδια χαράχθηκαν την ίδια χρονική περίοδο ή αν η πέτρα επαναχρησιμοποιήθηκε και τροποποιήθηκε από διαφορετικές γενιές.

Το εύρημα εντοπίστηκε στα ερείπια ενός μεγάλου κυκλικού κτίσματος στη θέση Castro do Pico da Bandeira, κοντά στην περιοχή A Guarda της Γαλικίας, κατά τη διάρκεια ανασκαφών που διηύθυνε η αρχαιολόγος Nerea Vilariño από την ομάδα Árbore Arqueoloxía e Restauración. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Benito Vilas, η πέτρα τράβηξε αρχικά την προσοχή, λόγω της ορατής εγχάραξης στη μία της πλευρά, όμως όταν τα μέλη της ομάδας την αναποδογύρισαν, αποκάλυψαν το προστατευμένο κάτω από τα συντρίμμια τρισκέλιο, διαμέτρου περίπου 30 εκατοστών. Η δομή στην οποία βρέθηκε φαίνεται να κατοικούνταν μεταξύ του 1ου αιώνα π.Χ. και του 1ου αιώνα μ.Χ., σε μια περίοδο, όπου οι αυτόχθονες κοινότητες του λεγόμενου πολιτισμού Castro δέχονταν όλο και εντονότερη ρωμαϊκή επιρροή, αν και οι ίδιες οι εγχαράξεις δεν έχουν ακόμη χρονολογηθεί με ακρίβεια.

Η αντίθεση στην εκτέλεση των δύο σχεδίων είναι έντονη, καθώς το τρισκέλιο διαμορφώθηκε με μεγάλη προσοχή και γεωμετρική ακρίβεια, ενώ το βραχογράφημα της πίσω πλευράς δείχνει πολύ πιο πρόχειρο, με τη σημασία του να παραμένει υπό εξέταση. Ο Vilas σημείωσε μια πιθανή σύγκριση με μια ανάγλυφη πέτρα από ένα συγκρότημα λουτρών της Εποχής του Σιδήρου, στο Briteiros της Βόρειας Πορτογαλίας, η οποία επίσης φέρει βραχογράφημα στην πίσω όψη της, προσφέροντας μια κατεύθυνση για περαιτέρω έρευνα. Παρόμοιες γεωμετρικές διακοσμήσεις με τρισκέλια, σπειροειδή μοτίβα και πλέγματα έχουν καταγραφεί σε αρχιτεκτονικά μέλη της περιοχής, όπως υπέρθυρα και διακοσμημένες πλάκες, με ορισμένους ερευνητές να τις ερμηνεύουν ως αναφορές στον ήλιο, την ουράνια κίνηση ή θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Παράλληλα με την πέτρα, οι ανασκαφές στο κυκλικό κτίσμα έφεραν στο φως λίθινες πλάκες, που ενδεχομένως αποτελούσαν τμήμα της εισόδου, θραύσματα ρωμαϊκών αμφορέων και λίθινα αντικείμενα, τοπικά γνωστά ως amarradoiros (σημεία πρόσδεσης). Το μέγεθος του κτίσματος και η ποικιλία των ευρημάτων υποδηλώνουν ότι μπορεί να ανήκε σε κάποιο νοικοκυριό υψηλότερης κοινωνικής στάθμης εντός του οικισμού, αν και περισσότερο από το μισό κτίσμα παραμένει ακόμη ανεξερεύνητο.

Η ερευνητική ομάδα συνεχίζει τις εργασίες τεκμηρίωσης και συντήρησης των δομών, επιδιώκοντας να διασαφηνίσει τη χρονολογική σχέση των δύο συμβόλων και τον ρόλο του οικισμού κατά τη μεταβατική περίοδο προς τη ρωμαϊκή κυριαρχία.
Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ κι ΕΔΩ

^{photo: pixabay}