Ωστόσο, η μεγαλύτερη και πιο ολοκληρωμένη συνδυαστική μελέτη γονιδιώματος και απολιθωμάτων που έχει γίνει ποτέ, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Nature, ανατρέπει ριζικά αυτά τα δεδομένα.

Μια διεθνής ομάδα 137 επιστημόνων από 64 χώρες, που εργάστηκαν στο πλαίσιο της κοινοπραξίας Bat1K, χαρτογράφησε το DNA 103 ειδών νυχτερίδων, καλύπτοντας και τις 21 αναγνωρισμένες οικογένειες του πλανήτη, και το συνέκρινε με 44 προϊστορικά απολιθώματα.

Τα ευρήματα έδειξαν με σαφήνεια, ότι οι πρώτες νυχτερίδες της Γης γεννήθηκαν στην Ευρώπη. Η εμφάνιση των μοναδικών αυτών ιπτάμενων θηλαστικών τοποθετείται χρονικά περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια πριν, μόλις ένα εκατομμύριο έτη μετά την πρόσκρουση του γιγαντιαίου αστεροειδούς που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους, όπως λένε οι επιστήμονες.

Η καταστροφή αυτή δημιούργησε ένα οικολογικό κενό, επιτρέποντας στα θηλαστικά να διαφοροποιηθούν ταχύτατα. Σύμφωνα με τη νέα γενετική ανάλυση, ο κοινός πρόγονος όλων των σύγχρονων νυχτερίδων διέθετε 26 χρωμοσώματα. Από την ευρωπαϊκή τους κοιτίδα, οι πρώτοι αυτοί πληθυσμοί μετανάστευσαν αρχικά προς την Αφρική, δημιουργώντας έναν ισχυρό εξελικτικό άξονα Ευρώπης-Αφρικής, από τον οποίο στη συνέχεια εξαπλώθηκαν στην Ασία, την Αμερική και την Αυστραλία.

Πέρα από τη γεωγραφική καταγωγή, η έρευνα έδωσε απάντηση και σε μια από τις πιο έντονες επιστημονικές αντιπαραθέσεις: Τη σειρά εξέλιξης της πτήσης και του ηχοεντοπισμού.

Η ανάλυση των απολιθωμάτων, όπως του προϊστορικού είδους Vielasia που έζησε πριν από 50 εκατομμύρια χρόνια, απέδειξε ότι ο ηχοεντοπισμός, η ικανότητα να «βλέπουν» στο σκοτάδι εκπέμποντας ηχητικά κύματα, αναπτύχθηκε πολύ νωρίς, σχεδόν ταυτόχρονα με την ικανότητα της πτήσης, στην απαρχή της εξελικτικής τους πορείας.

Η αποκωδικοποίηση αυτού του νέου εξελικτικού δέντρου, δεν προσφέρει απλώς απαντήσεις για το παρελθόν, αλλά ανοίγει τον δρόμο για σημαντικές ιατρικές ανακαλύψεις. Οι νυχτερίδες παρουσιάζουν μια εξαιρετική μακροζωία για το μέγεθός τους και διαθέτουν ένα μοναδικό ανοσοποιητικό σύστημα, που τους επιτρέπει να φέρουν φονικούς ιούς χωρίς να νοσούν. Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι η κατανόηση των γονιδίων που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής τους προέλευσης, θα βοηθήσει μελλοντικά στην ανάπτυξη νέων θεραπειών για τον ανθρώπινο καρκίνο και την αντιμετώπιση ζωονόσων.

^{photo: pixabay}