Όμως, σε αντίθεση με άλλα αποδημητικά πτηνά, οι τριάντα νεαρές, φαλακρές ίβιδες που μεγάλωσαν σε αιχμαλωσία καθοδηγούνται από ανθρώπους που πετούν με ΥΠΑΜ.

Εδώ και πάνω από 20 χρόνια, η αυστριακή οργάνωση Waldrappteam (η λέξη Waldrapp σημαίνει «φαλακρή ίβιδα» ή «ίβιδα ερημίτης») υλοποιεί ένα πρόγραμμα για την επανεισαγωγή στη φύση αυτών των πουλιών με το μακρύ, κόκκινο ράμφος και το μαύρο φτέρωμα. Στην Ευρώπη ζουν κυρίως σε αιχμαλωσία και η Διεθνής Ένωση για την Προστασία της Φύσης τα έχει θέσει στην κατηγορία των πτηνών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Η φαλακρή ίβιδα ζει κυρίως σε περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο αλλά ο πληθυσμός της έχει μειωθεί δραματικά, λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Κάθε χρόνο, την άνοιξη, η ομάδα αυτή αναλαμβάνει να μεγαλώσει νεοσσούς από τον ζωολογικό κήπο του Ρόζεγκ της Αυστρίας, δύο με οκτώ ημέρες μετά την εκκόλαψή τους. Οι «θετοί γονείς» -για φέτος ήταν η Έστερ Μπάικα και η Φαμπιέν Τιλγκ- ταΐζουν και φροντίζουν τα πουλάκια όλο το 24ωρο. Για να τις αναγνωρίζουν τα «παιδιά», φορούν συνεχώς μια κίτρινη μπλούζα.

Οι νεαρές ίβιδες ακούν τακτικά τον θόρυβο που κάνει ένα ΥΠΑΜ (υπερελαφρύ πτητικό αθλητικό μηχάνημα), αυτό που αργότερα θα τις καθοδηγήσει στο ταξίδι τους μέχρι την Ισπανία. Από τον Ιούνιο, εκπαιδεύονται να το ακολουθούν.

«Στην πραγματικότητα, τα πουλιά δεν ακολουθούν το αεροπλάνο, ακολουθούν τη θετή μαμά που βρίσκεται μέσα στο αεροπλάνο», εξήγησε ο Γιοχάνες Φριτς, βιολόγος και διευθυντής της οργάνωσης, μιλώντας το Γαλλικό Πρακτορείο ενώ το σμήνος είχε φτάσει στον επόμενο σταθμό του, το Ρουόμ της Αρντές.

Από τα τέλη Αυγούστου, μια ομάδα 15 ατόμων ακολουθεί την πορεία των πουλιών και, σε κάθε σταθμό, στήνει τις σκηνές διανυκτέρευσης και τον κλωβό πτήσης. Όταν οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές για πτήση, το ταξίδι συνεχίζεται οδικώς. Αυτό δεν εμποδίζει τα πουλιά να απομνημονεύουν με κάποιον τρόπο τις γεωγραφικές συντεταγμένες.

Αν κάποιο απομακρυνθεί κατά τη διάρκεια της πτήσης η «μαμά» το ανακαλεί στην τάξη φωνάζοντας «Έλα, έλα Βάλντι, έλα, έλα» και του δείχνει που βρίσκονται με ένα φωτεινό σήμα. Για προληπτικούς λόγους, όλα τα πουλιά είναι εξοπλισμένα με σύστημα GPS.

Αντλώντας έμπνευση από το Χόλιγουντ

Δεκαπέντε ίβιδες θα εγκατασταθούν στην Καταλονία και άλλες τόσες στην Ανδαλουσία, όπου θα τις αναλάβουν άλλες οργανώσεις, στο πλαίσιο ενός μεγάλου προγράμματος, χρηματοδοτούμενου από την ΕΕ. Το πρόγραμμα θεωρείται επιτυχές αν τα πουλιά καταφέρουν να επιστρέψουν το επόμενο καλοκαίρι στην «αφετηρία» και αν αναπαραχθούν.

«Πραγματοποιήσαμε 15 αποδημητικά ταξίδια από τη νότια Γερμανία προς την Ιταλία. Και καταφέραμε να αποκαταστήσουμε έναν πληθυσμό ίβιδων που αποδημούν κάθε χρόνο, αναπαράγονται κάθε χρόνο. Φέτος είναι η πρώτη φορά που έχουμε περισσότερα από 100 πουλιά σε ελεύθερη κατάσταση και 113 νεοσσούς», είπε ο Γιοχάνες Φριτς.

Η οργάνωση άνοιξε από το 2023 έναν δεύτερο «μεταναστευτικό διάδρομο», αυτή τη φορά προς την Ισπανία. «Έχουμε ήδη πουλιά που επέστρεψαν στον τόπο αναπαραγωγής τους. Αλλά μέχρι τώρα δεν έχουν αναπαραχθεί. Δεν αποτελεί έκπληξη επειδή χρειάζονται τρία χρόνια μέχρι να ωριμάσουν σεξουαλικά. Ορισμένα δεν αναπαράγονται πριν κλείσουν τα τέσσερα χρόνια. Επομένως, θα χρειαστούμε χρόνο, όμως η αρχή είναι θετική», πρόσθεσε ο Φριτς.

Η οργάνωση εμπνεύστηκε το πρόγραμμα από την αμερικανική ταινία «Fly Away Home» («Τα Φτερουγίσματα»), του 1996, που αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής Καναδής η οποία μαθαίνει σε χήνες να πετούν για να αποδημήσουν στη Βιρτζίνια. Η ταινία βασίζεται στην πραγματική ιστορία του Καναδού καλλιτέχνη Μπιλ Λίσμαν. Το 2019, η ταινία «Donne-moi des ailes» («Δώσε μου φτερά») του Γάλλου σκηνοθέτη Νικολά Βανιέρ, αφηγήθηκε μια παρόμοια ιστορία, βασισμένη στις εμπειρίες του μετεωρολόγου Κριστιάν Μουλέκ.

Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ

^{Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: pixabay}