Μια σκληρή πραγματικότητα επικρατεί σε όλη την Ελλάδα. Από την ακρίβεια των ενοικίων δεν ξέφυγαν ούτε οι φοιτητές. Σε πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη τα ενοίκια είναι πάρα πολύ ακριβά, ενώ το ίδιο συμβαίνει σε μικρότερες πόλεις όπως Πάτρα, Ηράκλειο, Ιωάννινα κτλ.
Υπάρχει όμως και κάτι πιο δυσβάσταχτο για την τσέπη του φοιτητή ή καλύτερα των γονέων που πληρώνουν: Σε τουριστικές πόλεις που παράλληλα είναι και φοιτητικές, φοιτητές υποχρεώνονται να μείνουν εννέα μήνες σε κάποιο σπίτι και μετά να μαζέψουν τα πράγματά τους και είτε να βρουν άλλο μέρος να μείνουν είτε να επανεγκατασταθούν στον ίδιο χώρο. Αυτό συμβαίνει γιατί, το καλοκαίρι, για τρεις μήνες εκεί μένουν τουρίστες.
Υπάρχουν διαμαρτυρίες για όλη αυτή την κατάσταση, την ώρα δε που όλο και λιγοστεύουν τα ακίνητα προς μακροχρόνια ενοικίαση, καθώς επικρατεί η βραχυχρόνια μίσθωση.
Δεν αποκλείεται αργά ή γρήγορα να τεθεί μεγάλο ζήτημα στην ελληνική κοινωνία και να αφορά τον τουρισμό. Ήδη στο πλαίσιο της λεγόμενης βιωσιμότητας και του βιώσιμου τουρισμού, πολλοί ζητούν να μπει όριο στους τουρίστες που επισκέπτονται ένα τόπο, κάνοντας λόγια για υπερτουρισμό και απειλή για το περιβάλλον της όποιας περιοχής.
Η κατάσταση με τους φοιτητές και γενικά την έλλειψη ακινήτων προς μακροχρόνια ενοικίαση ενδεχομένως αποτελέσει ακόμα έναν λόγο, προκειμένου να μπει, όπως λέγεται λαϊκά, χέρι ακόμα και στον τουρισμό. Δυστυχώς οι συνθήκες χειροτερεύουν και ανοίγουν τον δρόμο για περαιτέρω παρεμβάσεις, οι οποίες θα περιπλέξουν τα πράγματα, θέτοντας περισσότερους περιορισμούς.
