Η τεχνική, γνωστή ως SuperAdobe, βασίζεται σε μακριές εύκαμπτες σακούλες που γεμίζονται με χώμα και τοποθετούνται η μία πάνω στην άλλη σε διαδοχικές στρώσεις. Οι στρώσεις σχηματίζουν κυκλικούς τοίχους και, καθώς η κατασκευή ανεβαίνει, συγκλίνουν προς το κέντρο δημιουργώντας θόλους και καμπύλες οροφές. Κάτι σαν χωμάτινα ιγκλού δηλαδή.

Ανάμεσα στις σειρές τοποθετείται συρματόπλεγμα, το οποίο αυξάνει τη σταθερότητα της κατασκευής. Όταν ολοκληρωθεί το κτίσμα, οι επιφάνειες καλύπτονται με επίχρισμα, όπως πηλό ή τσιμεντοκονία, ώστε να προστατεύονται από τη βροχή και τη φθορά. Η ιδέα έχει μάλιστα συνδεθεί όχι μόνο με οικονομικές και ανθεκτικές κατοικίες στη Γη, αλλά και με μελλοντικές κατασκευές στη Σελήνη και τον Άρη, όπου η αξιοποίηση τοπικών υλικών θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

^{photo: pixabay}