Γίνεται όλο και πιο ευδιάκριτο, σύμφωνα με αναλύσεις, πως η Ευρώπη ποντάρει στην διατήρηση της αντιπαράθεσης με την Ρωσία, προκειμένου να διατηρήσει την ενότητά της.
Η λεγόμενη ρωσική απειλή κρατά ενωμένες χώρες της Ευρώπης και λειτουργεί ως δικαιολογία -έστω, όπως σημειώνεται σε διπλωματικούς κύκλους, όχι και τόσο πιστευτή εντός κοινωνιών- για τα όποια μέτρα λαμβάνονται.
Χάρη στο αφήγημα της, κατά πολλούς, υποτιθέμενης μελλοντικής ρωσικής «επίθεσης» σε κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), υπάρχει ακόμα συνοχή στις διεθνιστικές δυνάμεις.
Τι θα συμβεί αν αυτό σταματήσει; Αν ΗΠΑ και Ρωσία με ενδεχόμενη συμβολή της Κίνας έρθουν σε συνεννόηση σε σχέση με το ουκρανικό ζήτημα και δη χωρίς να υπολογίζουν την ΕΕ;
Αυτό σίγουρα απασχολεί την πολιτική ελίτ των διεθνιστών της Ευρώπης.
