Η εαρινή σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα ολοκληρώθηκε δίχως… πολλά «δράματα» και σημαντικές αποφάσεις.

Στο μέτωπο του μεγάλου πολέμου που μαίνεται στην Ανατολική Ευρώπη κατά της Ρωσίας, η Συμμαχία ουσιαστικά επικύρωσε όσα εδώ και μήνες λέγονταν πίσω από κλειστές πόρτες.

Η Ευρώπη πρόκειται να πληρώσει σε χρήμα τη «μερίδα του λέοντος» σε ό,τι αφορά την βραχυπρόθεσμη στήριξη της Ουκρανίας, ενώ οι ΗΠΑ του Τραμπ πρόκειται να… πλουτίσουν ακόμα περισσότερο πουλώντας νέα όπλα στους Ευρωπαίους και τους Ουκρανούς.

Ο ρόλος της Τουρκίας

Όπως αναμενόταν, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ως οικοδεσπότης, κέντρισε τα βλέμματα ασχολούμενος σχεδόν εξ ολοκλήρου με τον ισχυρότερο άνθρωπο της Συνόδου: Τον Ντόναλντ Τραμπ.

Η όλη εντύπωση που δόθηκε είναι πως πρόκειται περισσότερο για μία διμερής συνάντηση των ηγεσιών Τουρκίας και ΗΠΑ, παρά για μία καθιερωμένη πολυεθνική Σύνοδος.

Σε αυτό το κλίμα επομένως μπορούμε να εξάγουμε μερικά συμπεράσματα τα οποία επηρεάζουν άμεσα την Ελλάδα:

Πρώτον: Τα νέα «deal» που φέρονται να συμφώνησαν Τραμπ-Ερντογάν και κινούνται γύρω από τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας (βλ. Μαχητικά KAAN, F-35, άρση των κυρώσεων στις αποστολές όπλων κ.α.) σε συνδυασμό με την συμφωνημένη με τους Ρώσους μεταπώληση των S-400. Εδώ η τουρκική ηγεσία εκμεταλλεύτηκε το γεγονός πως διατηρεί πολύ καλούς διαύλους επικοινωνίας τόσο με τον Πούτιν όσο και με τον Τραμπ, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ισχύει για την Ελλάδα.
Δεύτερον: Η εντελώς ψυχρή αντιμετώπιση που είχε ο Έλληνας πρωθυπουργός από τον Αμερικανό πρόεδρο, δείγμα του ότι στο επιτελείο του Τραμπ γνωρίζουν ποιοί είχαν συνταχθεί στο πλευρό των διεθνιστών επί Μπάιντεν και Ομπάμα. Συν τοις άλλοις αυτό εξηγεί και το γιατί διαψεύστηκαν οι διαρροές που επίτηδες άφηναν ορισμένοι κύκλοι περί επίσκεψης του Τραμπ σε Τουρκία και Ελλάδα μέσα στον Ιούλιο επί τη ευκαιρία της Συνόδου του ΝΑΤΟ.