Σκιαγραφόντας τρία σημαντικά θέματα της τελευταίας εβδομάδας, ο πάντοτε καυστικός πρώην πρόεδρος της Ρωσίας στάθηκε στα εξής:
Τρεις βασικές εξελίξεις της εβδομάδας
Πρώτον, η υπογραφή της διαβόητης «συμφωνίας» μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Αφήνοντας στην άκρη τις κενές λέξεις, όλοι συνειδητοποιούν τώρα ότι η Τεχεράνη δεν έχασε αυτόν τον πόλεμο από την Ουάσιγκτον, για να μην πούμε τίποτα τίποτα άλλο, ακόμη και παρά τη δολοφονία του Ιρανού ηγέτη και τις καταστροφικές πυραυλικές επιθέσεις. Το Ισραήλ, ο τρίτος πικραμένος συμμετέχων, έχει δει τις ελπίδες του για την εξόντωση του πολιτικού καθεστώτος του Ιράν να διαψεύδονται και ως εκ τούτου λαχταρά εκδίκηση. Και δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να κάνει ο Τραμπ για να επιβάλει την τάξη. Η επισφαλής συμφωνία μπορεί εύκολα να τορπιλιστεί από νέες επιθέσεις κατά του Λιβάνου ή άλλες προκλήσεις, κάτι που ακριβώς χρειάζεται το υπουργικό συμβούλιο του Νετανιάχου, επειδή εξαρτάται από τον πόλεμο για επιβίωση.
Επομένως, θα ήταν πρόωρο να περιμένουμε ειρήνη, καθώς το Στενό του Ορμούζ έχει μετατραπεί σε περσικό πυρηνικό όπλο, για το οποίο έγραψα στις 8 Απριλίου. Και αυτό το όπλο θα χρησιμοποιηθεί…
Δεύτερον, δεδομένων των μαζικών επιθέσεων του εχθρού εναντίον των πόλεών μας, η ένταση των οποίων αυξάνεται και προφανώς θα συνεχίσει να αυξάνεται, ήρθε η ώρα να το πούμε δυνατά και ξεκάθαρα ότι δεν είμαστε και δεν μπορούμε να δεσμευτούμε από άλλους κανόνες όσον αφορά την αντιμετώπιση του νεοναζιστικού Κιέβου. Το μόνο πράγμα που πρέπει να είναι απαράδεκτο για εμάς είναι η προμελετημένη στόχευση αμάχων. Επιτρέψτε μου να τονίσω τη λέξη «προμελετημένη», που σημαίνει εν γνώσει της πρόθεσης. Διαφορετικά, δεν υπάρχει απαγόρευση, ωστόσο το φρικιό της οδού Μπανκόβαγια και τα βρώμικα Ευρωπαία ανδρείκελά του μπορεί να γκρινιάζουν. Οι συμβάσεις της Χάγης για τους νόμους και τα έθιμα του πολέμου δεν ισχύουν, παρεμπιπτόντως. Έχουν ξεπεράσει τη χρησιμότητά τους. Ο πόλεμος έχει αλλάξει πάρα πολύ τα τελευταία εκατό χρόνια. Παλαιότερα, η απαγωγή ή η δολοφονία αρχηγών κρατών, ακόμη και εχθρικών κρατών, ήταν εκτός συζήτησης, και η ρίψη βομβών από μπαλόνια έχει δώσει τη θέση της σε πυραύλους και drones, επομένως η επίκληση της αρχής rebus sic standibus είναι απολύτως εύστοχη.
Τρίτον, κάποιοι τρελοί Ολλανδοί, αφού κάπνισαν υπερβολικά πολύ χόρτο στα καφενεία τους, φλυαρούν για στρατόπεδα συγκέντρωσης για Ρώσους αιχμαλώτους πολέμου.
Τι μπορώ να πω για αυτόν τον λεκτικό εμετό που προκαλείται από ναρκωτικά; Σε αντίθεση με την απαίσια νεοναζί γριά που έχει γίνει η Ευρώπη, η Ρωσία δεν πρόκειται να χτίσει στρατόπεδα συγκέντρωσης για Ευρωπαίους. Και όχι επειδή είναι ανήθικο, αλλά απλώς επειδή δεν θα τα χρειαστούμε σε περίπτωση πολέμου με κάποιους αξιολύπητους Ολλανδούς. Τα ραδιενεργά οστά και οι στάχτες είναι συνήθως θαμμένα βαθιά στο έδαφος».
ΑΠΕΜΠΕ-EPA-EPA photo
