Δουλεύοντας μέσα στη νεκρική σιγή της νύχτας, ο Ghost Pitùr βρίσκεται σε μια μοναχική αποστολή: να απαλλάξει την πόλη του από τα γκράφιτι.
Είναι γνωστός με το όνομα Ghost Pitùr – αλλά είναι δύσκολο να αποσπάσει κανείς περισσότερες προσωπικές πληροφορίες από αυτόν. Γεννημένος και μεγαλωμένος στη βόρεια ιταλική πόλη Μπρέσια και περίπου 30 ετών, είναι επαγγελματίας ελαιοχρωματιστής τη μέρα και “σταυροφόρος” κατά της μάστιγας των γκράφιτι τη νύχτα. Συχνά φορώντας φούτερ με κουκούλα, βγαίνει έξω υπό την κάλυψη του σκοταδιού για να ξαναβάψει κτίρια που έχουν βανδαλιστεί. Το κίνητρό του; Να επαναφέρει αυτό που αποκαλεί «οπτική αρμονία» στην πόλη που αγαπά.
Είναι άραγε ο αντί-Μπάνκσι, οπλισμένος με πινέλο αντί για σπρέι; Ο ίδιος βλέπει κάποιες ομοιότητες, αν και σπεύδει να τονίσει ότι δεν είναι καλλιτέχνης. «Όπως και ο Μπάνκσι, το μήνυμά μου είναι κρίσιμο», λέει. «Ασκώ κριτική στο πώς και στο γιατί τόσα πολλά κτίρια έχουν καταστραφεί και παραμορφωθεί με γκράφιτι που δεν έχουν τίποτα το καλλιτεχνικό. Οι προσόψεις των σπιτιών δεν είναι καμβάδες· δεν είναι χώροι σχεδιασμένοι για να γράφει κανείς πάνω τους. Χτίστηκαν και βάφτηκαν με φροντίδα, δουλειά, προσπάθεια και θυσία – και γι’ αυτό πρέπει να γίνονται σεβαστές».
Ενοχλημένος από την «αλαζονεία και την αυθάδεια» εκείνων που επιλέγουν να μουτζουρώνουν έναν τοίχο, θέλει να πραγματοποιεί την πράξη αστικής αγάπης του ανώνυμα. Λέει ότι ελπίζει να εμπνεύσει και άλλους ανθρώπους να πράξουν όπως αυτός, ακόμα κι αν η ταυτότητά του παραμένει μυστήριο.
«Η ανωνυμία είναι πολύ σημαντική για μένα», λέει. «Κυρίως επειδή πιστεύω ότι οι καλές πράξεις πρέπει να γίνονται σιωπηλά, χωρίς κέρδος και χωρίς να περιμένεις τίποτα σε αντάλλαγμα».
photo: pixabay
