Επομένως, όταν οι υδρογονάνθρακες εκτοξεύονται, δεν αυξάνουν απλώς τους λογαριασμούς θέρμανσης των νοικοκυριών ή τις τιμές της βενζίνης, παρά ακτινοβολούν προς τα έξω σε κάθε βιομηχανικό στρώμα. Η τιμή των πλαστικών, των διαλυτών, των συνθετικών ινών, της αμμωνίας, της ουρίας, των εμπορευμάτων, της γεωργίας με κινητήρα ντίζελ, των συσκευασιών, της ασφάλισης αποστολής και των βιομηχανικών πρώτων υλών αρχίζει να αυξάνεται μαζί τους, τονίζεται. Σε μια παγκόσμια οικονομία που έχει ήδη αποδυναμωθεί από χρόνια πολέμου κυρώσεων, πληθωριστικών σοκ και κατακερματισμού της προσφοράς, ένα άλλο ενεργειακό σοκ δεν συνιστά προσωρινή διαταραχή αλλά ένας πολλαπλασιαστής της συστημικής ευθραυστότητας με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Ειδικά, το ζήτημα των λιπασμάτων είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, επειδή φαίνεται να δείχνει πόσο γρήγορα η γεωπολιτική κλιμάκωση μετατρέπεται σε επισιτιστική ανασφάλεια.

Τα λιπάσματα συγκαταλέγονται στα κρυφά θεμέλια της σύγχρονης παραγωγής τροφίμων και όταν οι τιμές του φυσικού αερίου αυξάνονται και οι ροές λιπασμάτων περιορίζονται, το κόστος παραγωγής τροφίμων αυξάνεται, τα περιθώρια κέρδους καταρρέουν και τα χαμηλότερα ποσοστά εφαρμογής μπορούν να πλήξουν τις αποδόσεις.

Ως εκ τούτου, η επισιτιστική ασφάλεια γίνεται τότε όμηρος ενός πολέμου που προωθείται με την γλώσσα της αποτροπής και της στρατηγικής αναγκαιότητας.

Όταν δε το κόστος του φυσικού αερίου και του πετρελαίου αυξάνεται, η πίεση δεν περιορίζεται στις χονδρικές ανταλλαγές ενέργειας, αλλά περνά άμεσα στο κόστος του ψωμιού, του κρέατος, των γαλακτοκομικών προϊόντων, των ζωοτροφών και της εφοδιαστικής, ειδικά σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, η οποία πλήττεται σφοδρά από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή και από τις επιλογές της να ακολουθεί «πράσινες» πολιτικές και να έρθει σε ρήξη με την Ρωσία, η οποία την τροφοδοτούσε με φθηνή ενέργεια.

Με πληροφορίες από RT, photo αρχείου ΑΠΕ-ΜΠΕ/EPA-EPA