Ο προβληματισμός επικεντρώνεται σε δύο πράγματα:

• Το κράτος υποχρεώνει ιδιώτες να αυξάνουν συνεχώς τους μισθούς των υπαλλήλων τους, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι εσωτερικοί προϋπολογισμοί των επιχειρήσεων.
• Η όποια αύξηση σε εισοδήματα υπαλλήλων θα απορροφηθεί αμέσως από την ακρίβεια, η οποία διογκώνεται ελέω της κρίσης στην Μέση Ανατολή

Γενικά σε χώρες της Ευρώπης, λόγω της, όπως αποκαλείτο, πανδημίας του COVID, της ρήξης με την Ρωσία που επιδείνωσε την λεγόμενη ενεργειακή κρίση, των «πράσινων» πολιτικών που παρεμποδίζουν την ανάπτυξη, η κατάσταση ήταν ήδη δύσκολη. Πλέον με την σύγκρουση στο Ιράν, επιδεινώνεται.

Η λύση, κατά παράγοντες της οικονομίας, είναι η ενίσχυση των παραγωγικών δυνάμεων, εκείνων που παράγουν θέσεις εργασίας και φορολογικά έσοδα για το κράτος, και όχι η επιβάρυνσή τους.

Σε μία ενισχυμένη οικονομία, οι μισθοί αυξάνονται ούτως ή άλλως με υγιή οικονομικά τρόπο, όπως τονίζεται κατά καιρούς. Τα αυξημένα κόστη, σε εποχές που η οικονομία βρίσκεται υπό πίεση οδηγούν πολλές επιχειρήσεις ακόμα και στο να κλείσουν.

Πώς γίνεται να ασκήσει μεστή οικονομική πολιτική μια χώρα σαν την Ελλάδα, όσο παραμένει προσκολλημένη σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

photo αρχείου Eurokinissi