Πριν από το 1945, η εξαγορά ψήφων και η αθέμιτη άσκηση επιρροής ήταν ένα τεράστιο πρόβλημα στις εκλογές. Συχνά, ένας σημαντικός επιχειρηματίας ή ιδιοκτήτης γύριζε τριγύρω λέγοντας στους ανθρώπους πώς να ψηφίσουν και όλοι στην κοινότητα έπρεπε να κάνουν ό,τι τους έλεγαν.

Λόγω αυτής της πρακτικής, οι υποψήφιοι συχνά κέρδιζαν το 100% των ψήφων στις περιοχές τους και πολλές εκλογές ήταν απλώς μια απάτη. Για να λυθεί το πρόβλημα, αποφασίστηκε ότι η προεκλογική εκστρατεία από πόρτα σε πόρτα έπρεπε να κηρυχθεί παράνομη και οι πολιτικοί υποψήφιοι στράφηκαν σε φορτηγά με ηχεία για να μεταφέρουν το μήνυμά τους στον λαό.

Ένας άλλος λόγος για τα φορτηγά με ηχητικό σήμα είναι ότι οι πολιτικοί υποψήφιοι σήμερα αντιμετωπίζουν μια περίπλοκη σειρά κανόνων και κανονισμών της προεκλογικής εκστρατείας. Δεν μπορούν να μοιράζουν επαγγελματικές κάρτες, να πλησιάζουν ανθρώπους στον δρόμο, και ακόμη και ο αριθμός των προεκλογικών αφισών και φυλλαδίων που επιτρέπεται να εκτυπώσουν ρυθμίζεται αυστηρά.

Τα ηχεία κινούνται αργά στους δρόμους, διακόπτοντας την κυκλοφορία και εκκωφαντικά τους περαστικούς με την εκκωφαντική τους ένταση. Τα ηχεία στα περισσότερα εκλογικά οχήματα είναι ικανά να ενισχύσουν μια κανονική ανθρώπινη φωνή (περίπου 60 ντεσιμπέλ) έως και περίπου 100 ντεσιμπέλ. Τα εκατό ντεσιμπέλ μπορεί να μην ακούγονται πολλά, αλλά επειδή τα 100 ντεσιμπέλ είναι 40 φορές πιο έντονα από τα 60 ντεσιμπέλ, οι άνθρωποι που δέχονται επίθεση από τα ηχεία μπορεί να υποστούν σοβαρή βλάβη στα αυτιά.

Επιτρέπεται μόνο η επανάληψη κατά την κίνηση

Τα οχήματα της προεκλογικής εκστρατείας συνήθως επαναλαμβάνουν τα ονόματα των υποψηφίων, φωνάζοντας διακηρυγμένα μηνύματα όπως «Παρακαλώ στηρίξτε τον Τζίρο Σουζούκι. Τζίρο Σουζούκι, Τζίρο Σουζούκι, Τζίρο Σουζούκι. Ο Τζίρο Σουζούκι θα εργαστεί σκληρά για τον λαό».

Αν και είναι σχεδόν σαν ένα σήμα κατατεθέν της προεκλογικής περιόδου, οι δήμοι δέχονται συχνά παράπονα, όπως «Το μωρό τελικά κοιμήθηκε, αλλά ξύπνησε από τον θόρυβο».

Ωστόσο, υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι τα οχήματα της προεκλογικής εκστρατείας μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων. Το 2015, μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την καθηγήτρια Asako Miura της μεταπτυχιακής σχολής του Πανεπιστημίου της Οσάκα διεξήγαγε μια εις βάθος μελέτη ενός άνδρα υποψηφίου που διεκδικούσε την δημαρχία στο Άκο, στην επαρχία Χιόγκο. Η πόλη βρίσκεται στα σύνορα με την επαρχία Οκαγιάμα και είχε πληθυσμό περίπου 50.000 κατοίκων εκείνη την εποχή. Ένα μέλος της ερευνητικής ομάδας επέβαινε στο αυτοκίνητο της προεκλογικής εκστρατείας, καταγράφοντας τις εκλογικές δραστηριότητες, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε την τοποθεσία του.

photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ – EPA-EPA