Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν ασθενείς με εγκεφαλικό θάνατο, των οποίων τα χέρια μπορεί να σηκώνονται, να λυγίζουν στους αγκώνες και στη συνέχεια να πέφτουν στο στήθος ή τον λαιμό. Ωστόσο, οι γιατροί εξηγούν ότι αυτό δεν είναι σημάδι επιστροφής στη ζωή. Είναι ένα αντανακλαστικό της σπονδυλικής στήλης που ελέγχεται από τον αυχενικό νωτιαίο μυελό και όχι από τον εγκέφαλο. Συχνά εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής άπνοιας ή όταν αφαιρείται η υποστήριξη του αναπνευστήρα.

Το 2019, ερευνητές στο Australian Facility for Taphonomic Experimental Research (AFTER) διεξήγαγαν μια μακροπρόθεσμη μελέτη χρησιμοποιώντας κάμερες time-lapse για να παρατηρήσουν την αποσύνθεση του ανθρώπινου σώματος για 17 μήνες. Η εγκατάσταση, που συχνά αναφέρεται ως η πρώτη «φάρμα σωμάτων» της Αυστραλίας, μελετά το πώς τα σώματα αποσυντίθενται υπό διαφορετικές συνθήκες για να αναπαράγουν σενάρια τόπου εγκλήματος.

Μεταξύ άλλων, η ερευνήτρια Alyson Wilson δήλωσε στο ABC Australia News: «Αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι τα χέρια κινούνταν σημαντικά και κατέληγαν στο πλάι του σώματος. Το ένα χέρι βγήκε έξω και στη συνέχεια επέστρεψε σχεδόν αγγίζοντας ξανά το πλάι του σώματος».

Η Δρ Xanthe Mallett από το Πανεπιστήμιο του Newcastle, η οποία συνεργάζεται επίσης με την AFTER, δήλωσε ότι τα ευρήματα ήταν σημαντικά. «Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι ότι το σώμα κινείται ως μέρος της διαδικασίας αποσύνθεσης και είναι η πρώτη φορά που έχει καταγραφεί, απ’ όσο γνωρίζω. Νομίζω ότι οι άνθρωποι θα εκπλαγούν με το πόσο κινούνταν τα σώματα, εξεπλάγην όταν το είδα, ειδικά το πόσο κινούνταν τα χέρια. Ήταν εκπληκτικό», σημείωσε.

photo: pixabay