Αυτό που απομένει, είναι ένα υπόλειμμα που είναι άχρηστο για τη μετατροπή του ηλιακού φωτός σε ενέργεια, μια διαδικασία στην οποία βασίζονται τα περισσότερα φυτά για να επιβιώσουν.

Αντίθετα, το Balanophora μοιάζει με τα μανιτάρια, ακουμπώντας στις ρίζες των δέντρων για να απορροφήσει τα θρεπτικά τους συστατικά. Σε αντίθεση με τους συμβιωτικούς μυκορριζικούς μύκητες , όμως, το Balanophora δεν δίνει απολύτως τίποτα πίσω. είναι εξ’ ολοκλήρου ένα παράσιτο.

«Το Balanophora έχει χάσει πολλά από αυτά που το ορίζουν ως φυτό, αλλά έχει διατηρήσει αρκετά ώστε να λειτουργεί ως παράσιτο», λέει η βοτανολόγος Petra Svetlikova του Ινστιτούτου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Οκινάουα στην Ιαπωνία.

«Είναι ένα συναρπαστικό παράδειγμα του πώς κάτι τόσο παράξενο μπορεί να εξελιχθεί από έναν πρόγονο που έμοιαζε με ένα κανονικό φυτό με φύλλα και ένα κανονικό ριζικό σύστημα».

Το Balanophora παράγει άνθη και σπόρους, αλλά η εμφάνιση και η συμπεριφορά του είναι τόσο παρόμοιες με αυτές ενός μανιταριού που η Svetlikova και οι συνάδελφοί της ήθελαν να μάθουν περισσότερα για το εξελικτικό του ταξίδι. Αυτή η ομοιότητα αποτελεί παράδειγμα συγκλίνουσας εξέλιξης, όπου δύο πολύ διαφορετικά, άσχετα μεταξύ τους είδη αναπτύσσουν αξιοσημείωτα παρόμοια χαρακτηριστικά.

Οι ερευνητές έλαβαν δείγματα από επτά είδη από 12 πληθυσμών σε Ταϊβάν και Ιαπωνία και ανέλυσαν τον γενετικό τους κώδικα.

Φαίνεται πως αυτά τα συναρπαστικά φυτά δεν φιλοξενούν τόσα πολλά περιττά γονίδια όσο θεωρούσαν οι βοτανολόγοι προηγουμένως, αλλά διατηρούν ακριβώς όσα χρειάζονται για να υποστηρίξουν τον απαραίτητο μεταβολισμό σε έναν παρασιτικό τρόπο ζωής.

«Τα Balanophoraceae μετατρέπονται έτσι σε ένα πρότυπο για τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι εξελικτικές αλλαγές που σχετίζονται με την απώλεια φωτοσύνθεσης στα χερσαία φυτά», γράφουν οι ερευνητές στην εργασία τους .

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο New Phytologist.

(photo: pixabay)