«Το οικόπεδο είναι μικρό και ο συντελεστής κάλυψης δόμησης ήταν αρκετά περιοριστικός», είπε. «Έπρεπε να βρω έναν τρόπο για να ζει άνετα μια πενταμελής οικογένεια εντός αυτών των ορίων. Τελικά, συνειδητοποίησα ότι κάνοντας το σαλόνι «εξωτερικό», θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε μια αίσθηση ευρυχωρίας και ελευθερίας ακόμη και σε ένα μικρό οικόπεδο. Αυτό το σπίτι είναι νεόκτιστο, όχι ανακαίνιση ενός παλαιότερου».

Το σπίτι διαθέτει κουζίνα και μπάνιο στο ισόγειο και υπνοδωμάτια στον δεύτερο όροφο. Αλλά το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι το ανοιχτό σαλόνι του, ένας χώρος χωρίς στέγη που χρησιμεύει ως κεντρικός χώρος συγκέντρωσης για την οικογένεια.

«Μένω εδώ τέσσερα χρόνια. Η συνολική επιφάνεια είναι περίπου 57 τετραγωνικά μέτρα και είναι ένα διώροφο ξύλινο σπίτι. Ο πρώτος όροφος περιλαμβάνει την κουζίνα και το μπάνιο, και ο δεύτερος όροφος χρησιμοποιείται ως υπνοδωμάτιο. Το σαλόνι είναι ένας υπαίθριος χώρος χωρίς στέγη», είπε ο Zajirogh.

Αυτή η ιδέα του υπαίθριου χώρου δεν είναι απλώς μια αρχιτεκτονική ιδιορρυθμία – είναι μια σκόπιμη προσπάθεια να επαναπροσδιοριστεί η ζωή στην πόλη και να επανασυνδεθεί με το φυσικό περιβάλλον. «Ως αρχιτέκτονας, ήθελα να πειραματιστώ με την ιδέα να φέρω το εξωτερικό στο εσωτερικό», είπε. «Η στέγη είναι ένα από τα πιο συμβολικά στοιχεία της αρχιτεκτονικής, αλλά αφαιρώντας την, σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να επανεισάγω τη φύση στην πόλη. Λόγω των νομικών περιορισμών στην τοποθεσία, το σαλόνι που προέκυψε έγινε ένας μοναδικός χώρος που δεν μοιάζει με τίποτα που έχει δει κανείς πριν».

Ο Zajirogh έχει προσαρμοστεί στον καιρό του Τόκιο με μια ευέλικτη διάταξη. «Τις περισσότερες φορές, ένας μουσαμάς καλύπτει την οροφή — όπως ακριβώς η μαλακή οροφή ενός κάμπριο αυτοκινήτου», εξήγησε. «Τον ανοίγω τις ηλιόλουστες μέρες, όταν έρχονται φίλοι ή όταν ψήνουμε μπάρμπεκιου στο σπίτι. Το καλοκαίρι, ο δροσερός αέρας τείνει να παραμένει κοντά στο πάτωμα, οπότε είναι σχετικά εύκολο να διατηρηθεί Το χειμώνα, καθώς η θερμότητα ανεβαίνει και διαφεύγει, βασίζομαι στη ενδοδαπέδια θέρμανση. Είναι ένας τρόπος ζωής παρόμοιος με το κάμπινγκ στην πόλη — έχω συνεχώς επίγνωση του ανέμου, της θερμοκρασίας και του φωτός».

Ο Ζατζιρόγκ παρομοιάζει τη ζωή στο σπίτι με «τη ζωή σε μια βάρκα», είπε.

«Ένα σκάφος είναι γεμάτο ευρηματικότητα — κάθε εκατοστό του χώρου έχει πολλαπλές χρήσεις. Χρησιμοποιώ εξοπλισμό ιστιοπλοΐας για την επένδυση της οροφής και η ρύθμιση των σχοινιών ανάλογα με τον καιρό μοιάζει πολύ με το χειρισμό ενός γιοτ. Το να παρακολουθείς τον ουρανό και να αντιδράς στον άνεμο δίνει στην καθημερινή ζωή έναν ναυτικό ρυθμό», πρόσθεσε.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ

photo: pixabay