«Αν το έγκλημα στη Marfin είχε διαπραχθεί από ακροδεξιούς -κι όχι ακροαριστερούς- φασίστες, οι πλατείες θα γέμιζαν κάθε χρόνο ανήμερα της επετείου! Θα ακούγαμε συνθήματα για τη δημοκρατία, για την ανάγκη να μην ξαναζήσουμε τέτοια τραγωδία, για να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι δράστες που έκαψαν ζωντανούς την εγκυμονούσα Αγγελική Παπαθανασοπούλου, τον Επαμεινώνδα Τσάκαλη και την Παρασκευή Ζούλια! Για το έγκλημα αυτό, όμως, οι συνήθως «ευαίσθητοι» επέλεξαν τη σιωπή. Δυστυχώς, φαίνεται πως στον τόπο μας υπάρχουν ακόμα αρκετοί που υποστηρίζουν την τυφλή βία. Άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο φανερά. Αρκεί, με τη λογική τους, αυτοί που ασκούν βία να είναι «από τη σωστή πλευρά». Δυστυχώς!

Το έγκλημα στη Marfin, σαν σήμερα πριν από 15 χρόνια, δεν ήταν βέβαια ένα μεμονωμένο περιστατικό. Ήταν η τραγική συνέπεια μιας εποχής όπου, με αφορμή την κρίση, κυριάρχησε ο διχαστικός λόγος, η πόλωση και η τοξικότητα. Σήμερα, η Ελλάδα είναι μια διαφορετική χώρα. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι οι οποίοι θεωρούν πως η πολιτική αστάθεια, η αμφισβήτηση των θεσμών και οι πλατείες του λαϊκισμού και της αγανάκτησης, είναι το όχημα για να αποκομίσουν μικροπολιτικά οφέλη. Έχουμε καθήκον, όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, να μην επιτρέψουμε η Ελλάδα να ξαναγυρίσει πίσω στα σκοτεινά χρόνια του διχασμού. Οφείλουμε να κοιτάμε μπροστά και να χτίζουμε ένα μέλλον με δημοκρατία – που διαθέτει πάντοτε τις αναγκαίες βαλβίδες εκτόνωσης- με ενότητα και με ανθρωπιά.

Αν καταλάβουμε όλοι ότι η βία δεν έχει χρώμα και ότι δεν είναι η λύση, αλλά ένα ακόμα βαρύ πρόβλημα, τότε θα μπορέσουμε να πούμε με βεβαιότητα πως το «ποτέ ξανά» δεν θα είναι απλώς ένα σύνθημα. Αλλά η πραγματικότητα στην πατρίδα μας!», καταλήγει ο κ. Χατζηδάκης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/photo Eurokinissi