Ο Lucier ήταν ένας Αμερικανός ηχητικός πειραματιστής και συνθέτης που διερεύνησε την επίδραση του ρόλου του ανθρώπινου σώματος στη δημιουργία μουσικής. Είναι περισσότερο γνωστός για κομμάτια όπως το «Music For Solo Performer» το 1965, το οποίο χρησιμοποιούσε εγκεφαλικά κύματα για την παραγωγή μουσικής και το «I Am Sitting In A Room» το 1971, που κατέγραψε τις φυσικές ιδιότητες του δωματίου στο οποίο φτιάχτηκε.

Το 2018, άρχισε να συνεργάζεται με την ομάδα Revivification και δύο χρόνια αργότερα, όταν πάλευε με τη νόσο του Πάρκινσον, συναίνεσε να δώσει κύτταρα αίματος στο έργο. Οι επιστήμονες στο Χάρβαρντ τα επαναπρογραμμάτισαν σε βλαστοκύτταρα, τα οποία στη συνέχεια αναπτύχθηκαν σε τρισδιάστατα οργανοειδή που μιμούνται πτυχές του ανθρώπινου εγκεφάλου. Ο Lucier πέθανε το 2021 σε ηλικία 90 ετών.

Τώρα, ο «μίνι-εγκέφαλος» βρίσκεται σε πλήρη οθόνη, τοποθετημένος μέσα σε μια δομή 20 ορειχάλκινων πλακών. Ο «μίνι-εγκέφαλος» παράγει σήματα που στέλνουν παλμούς που χτυπούν τις πλάκες για να δημιουργήσουν «σύνθετους, παρατεταμένους συντονισμούς που γεμίζουν τον χώρο με ήχο», σύμφωνα με τη γκαλερί.

Μια από τις φιγούρες πίσω από το Revivification, ο Guy Ben-Ary, είπε στον Guardian: «Μας ενδιαφέρει πολύ να μάθουμε αν το οργανοειδές πρόκειται να αλλάξει ή να μάθει με την πάροδο του χρόνου».

“Όταν είπα στην κόρη του Lucier Amanda για το έργο, εκείνη γέλασε. Σκέφτηκε, έτσι είναι ο μπαμπάς μου. Λίγο πριν πεθάνει κανόνισε να παίζει για πάντα. Πρέπει να συνεχίσει να παίζει.”

Η ομάδα συζήτησε επίσης τους ηθικούς λόγους που επιφέρει το έργο. “Ως πολιτιστικοί εργαζόμενοι, μας ενδιαφέρουν πραγματικά αυτά τα μεγάλα ερωτήματα. Αλλά αυτό το έργο δεν δίνει τις απαντήσεις”, δήλωσε ο Nathan Thompson. “Μπορεί η δημιουργικότητα να υπάρχει έξω από το ανθρώπινο σώμα; Και είναι ηθικό να το κάνουμε;”

Δείτε ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ και ΕΔΩ

photo: pixabay