Η ανακάλυψη αντιπροσωπεύει ένα από τα παλαιότερα αποδεικτικά στοιχεία περίπλοκων τεχνολογιών διαχείρισης πυρκαγιάς που εφαρμόζονταν στη Μέση Παλαιολιθική , αποκαλύπτοντας μια ελεγχόμενη χρήση της φωτιάς όχι μόνο για επιβίωση αλλά και για τη δημιουργία προηγμένων υλικών.

Η ερευνητική ομάδα, που αποτελείται από εμπειρογνώμονες από διάφορα διεθνή ιδρύματα, βρήκε στοιχεία ότι η δομή σχεδιάστηκε προσεκτικά. Η κατασκευή περιλαμβάνει μια κεντρική κυκλική κοιλότητα με κανάλια που εκτείνονται σε διάφορες κατευθύνσεις .

Αυτό το σχέδιο, υποδεικνύουν οι ερευνητές, θα μπορούσε να επέτρεπε στους Νεάντερταλ να ρυθμίζουν τη ροή του αέρα και τη θερμοκρασία εντός της δομής – μια ουσιαστική πτυχή για την παραγωγή πίσσας από ρητινώδη βλάστηση, όπως τα φυτά του γένους Cistus .

Για να ελέγξουν αυτή την υπόθεση, οι επιστήμονες διεξήγαγαν γεωχημικές και μικροσκοπικές αναλύσεις σε ιζηματογενή υπολείμματα από τη δομή. Οι δοκιμές ανίχνευσαν συγκεκριμένες ενώσεις, που σχηματίζονται συνήθως κατά την καύση ρητινωδών φυτών.

Επιπρόσθετα, διεξήχθησαν πειράματα με τα σημερινά φυτά Cistus, αναπαράγοντας τις συνθήκες στον αρχαιολογικό χώρο και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, υπό ελεγχόμενες ανοξικές συνθήκες, είναι δυνατή η λήψη πίσσας σε επαρκείς ποσότητες για πρακτική χρήση.

Αυτός ο τύπος πίσσας θα χρησίμευε ως κόλλα για την προσάρτηση πέτρινων εργαλείων σε ξύλινες λαβές , μια κρίσιμη τεχνολογία για την επιβίωση των κοινοτήτων του Νεάντερταλ.

Η ικανότητα παραγωγής πίσσας από φυσικούς πόρους είναι ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα για τους Νεάντερταλ , σημειώνουν οι ερευνητές. Αποδεικνύει ότι κατέκτησαν πολύπλοκες διαδικασίες καύσης και μπορούσαν να προσαρμόσουν το περιβάλλον τους για να ανταποκριθούν στις τεχνολογικές τους ανάγκες .

Αυτή η ανακάλυψη ενισχύει την άποψη των Νεάντερταλ ως ενός είδους που ανέπτυξε περίπλοκες γνωστικές και τεχνικές δεξιότητες, προσαρμοζόμενοι στο περιβάλλον τους με τεχνολογικές καινοτομίες.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

photo: pixabay