«Ο Μίμης Πλέσσας, που μας άφησε σήμερα, λίγες μόνον ημέρες πριν συμπληρώσει τα 100 του χρόνια, υπήρξε ένας πολυδιάστατος μουσικός: συνθέτης, μαέστρος, πιανίστας. Η συμβολή του στη μουσική και το ελληνικό τραγούδι, η οποία ξεδιπλώθηκε σε πολλές δεκαετίες, υπήρξε πραγματικά σπάνια, αν όχι μοναδική, σε εύρος και επίδραση. Τα τραγούδια που υπέγραψε όχι μόνο είναι διαχρονικά, αλλά εξακολουθούν να συγκαταλέγονται στα δημοφιλέστερα του κοινού κάθε ηλικίας.

Ο Μίμης Πλέσσας έντυσε μουσικά τα πιο αγαπημένα μιούζικαλ του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και πολλές θεατρικές παραστάσεις. Συνεργάστηκε με τους εμβληματικότερους στιχουργούς και ερμηνευτές της εποχής του. Διηύθυνε ορισμένες από τις μεγαλύτερες ορχήστρες και διέπρεψε ως σολίστ. Υπηρέτησε τη μουσική μέσα από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Ανέδειξε και στήριξε πλείστους νέους καλλιτέχνες. Συνέβαλε καθοριστικά στην εισαγωγή της τζαζ στη χώρα μας και την εξοικείωση του εγχώριου ακροατηρίου με αυτή. Ευτύχησε, απόλυτα δίκαια, να κατακτήσει τόσο την επίσημη αναγνώριση της προσφοράς του, με πολλές τιμητικές διακρίσεις και βραβεία, όσο και την αδιάπτωτη αγάπη του κοινού.

Όλα αυτά αποτελούν μεμονωμένες και ενδεικτικές ψηφίδες του εντυπωσιακού, σε βάθος και έκταση, αποτυπώματος που αφήνει ο Μίμης Πλέσσας στη μουσική. Του χρωστάμε, όμως, και κάτι ακόμη. Κατέδειξε πόσο βαρύ είναι, εν τέλει, το ελαφρό τραγούδι. ‘Ο Δρόμος’, ο δίσκος που δημιούργησε σε συνεργασία με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Πουλόπουλο, την Πόπη Αστεριάδη και τη Ρένα Κουμιώτη κι έμελλε να αναδειχθεί στον εμπορικότερο όλων των εποχών, αποτελεί έκτυπο παράδειγμα του πώς η μαζική απήχηση μπορεί, αν όχι να επιβάλλεται, να συμβαδίζει με την ποιότητα. Με τη δισκογραφία του, σφράγισε την εδραίωση του ελαφρού τραγουδιού ως ισότιμου είδους της μουσικής μας.

Στη σύζυγό του Λουκίλα, την κόρη τους Ελεάννα, τον γιο του μουσικοσυνθέτη Αντώνη, τους πολλούς φίλους και συνεργάτες του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».

ΑΠΕΜΠΕ – φωτο:eurokinissi