Δείτε ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

«Η ζωή της ορίστηκε από χάρη, σκοπό και δύναμη», έλεγε η λεζάντα. «Η ακλόνητη δέσμευσή της στην τέχνη της, οι ανθρωπιστικές της προσπάθειες και το θάρρος της να ξεπεράσει ασύλληπτες προκλήσεις θα μας εμπνέουν για πάντα. Στάθηκε ως φάρος ελπίδας για πολλούς, δείχνοντας ότι ανεξάρτητα από τα εμπόδια, η ομορφιά και το μεγαλείο μπορούν να αναδυθούν από τα πιο σκοτεινά μέρη».

Η οικογένεια της ΝτεΠρινς εξέδωσε ανακοίνωση μετά την ανακοίνωση του θανάτου της.

«Είμαι πραγματικά σε κατάσταση σοκ και βαθιάς θλίψης. Η όμορφη αδερφή μου δεν είναι πια εδώ», έγραψε η Μία ΝτεΠρινς. «Από την αρχή της ιστορίας μας στην Αφρική, κοιμόμασταν σε ένα κοινό στρώμα στο ορφανοτροφείο, η Μικαέλα και εγώ φτιάχναμε τα δικά μας μουσικά θεατρικά έργα και τα παίζαμε. Δημιουργούσαμε τα δικά μας μπαλέτα… Όταν υιοθετηθήκαμε, οι γονείς μας πραγματοποίησαν γρήγορα στα όνειρά μας και ανακάλυψαν την όμορφη και δυνατή μπαλαρίνα που τόσοι πολλοί από εσάς γνωρίζετε σήμερα. Ήταν έμπνευση».

Γεννημένη στη Σιέρα Λεόνε, η ΝτεΠρινς, στάλθηκε σε ένα ορφανοτροφείο σε ηλικία τριών ετών, αφού και οι δύο γονείς της πέθαναν στον εμφύλιο πόλεμο της χώρας. Στο ορφανοτροφείο, βίωσε κακομεταχείριση και υποσιτισμό, όπως είπε η ίδια στο Associated Press το 2012.

«Έχασα και τους δύο γονείς μου, οπότε ήμουν εκεί [το ορφανοτροφείο] για περίπου ένα χρόνο και δεν μου φέρθηκαν πολύ καλά επειδή είχα λεύκη», είπε.

Μετά την είδηση ​​ότι το ορφανοτροφείο θα βομβαρδιστεί, η ΝτεΠρινς, περιέγραψε ότι περπατούσε χωρίς παπούτσια για αρκετά χιλιόμετρα μέχρι να φτάσει σε έναν καταυλισμό προσφύγων.

Η μητέρα της, η οποία υιοθέτησε την ίδια και δύο άλλα κορίτσια, συμπεριλαμβανομένης της Μία, από το ορφανοτροφείο αφού τα συνάντησε στην Γκάνα το 1999, είπε ότι η Μικαέλα ήταν «άρρωστη και τραυματισμένη από τον πόλεμο», με αμυγδαλίτιδα, πυρετό, μονοπυρήνωση και πρησμένες αρθρώσεις. Η ΝτεΠρινς ήταν τεσσάρων όταν υιοθετήθηκε και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το πάθος της για το μπαλέτο ξεκίνησε ως παιδί ακόμη στη Σιέρα Λεόνε αφού είδε μια φωτογραφία μιας μπαλαρίνας.

Στα 17 της, εμφανίστηκε στο First Position, ένα ντοκιμαντέρ που ακολουθεί έξι χορευτές καθώς προετοιμάζονται για το Youth America Grand Prix. Έλαβε υποτροφία για σπουδές στη Σχολή Μπαλέτου Ζακλίν Κένεντι Ωνάση του Αμερικανικού Θεάτρου Μπαλέτου . Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, ο DePrince εργάστηκε στο Dance Theatre του Harlem, και έγινε ο νεότερος βασικός χορευτής στην ιστορία του θεάτρου.

Το 2012 έπαιξε στο πρώτο της επαγγελματικό πλήρες μπαλέτο στη Νότια Αφρική. Την επόμενη χρονιά, εντάχθηκε στην νεανική εταιρεία του Ολλανδικού Εθνικού Μπαλέτου.

Το κοινό που δεν είναι εξοικειωμένο με το μπαλέτο μπορεί να θυμάται την DePrince από το Lemonade της Beyonce, στο οποίο η τότε 21χρονη χορεύει φορώντας ένα παλιομοδίτικο tutu και headpiece. Το 2021, εντάχθηκε στο Μπαλέτο της Βοστώνης ως δεύτερη σολίστ. Εκείνη τη χρονιά, έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία μπαλέτου Coppelia .

Ακόμη και με τις επιτυχίες της, η DePrince δεν ξέχασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια. Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της εξέφρασε την επιθυμία να ανοίξει μια σχολή χορού και τεχνών στη Σιέρα Λεόνε.

(photo: freepik)