Και πρόσθεσε: «Μπήκα στο νερό και έκανα δύο βουτιές… Και μετά την τρίτη βουτιά, βούτηξα και κατέβαινα στον βυθό. Και εκείνη τη στιγμή ένιωσα σαν να με χτύπησε φορτηγό τρένο… και μετά ξαφνικά όλα μαύρισαν μπροστά μου».

Ο Μάικλ συνέχισε: “Και το νερό έτρεχε, έτρεχε γύρω μου, και ήταν μαύρα όλα, και μπορούσα να νιώσω πίεση σε όλο μου το σώμα. Και απλά προχωρούσα μέσα στο νερό σαν και αρχικά δεν μπορούσα να καταλάβω τί μου συνέβη”.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Michael είπε ότι κατάφερε να καταλάβει ότι ήταν μια φάλαινα που τον είχε αρπάξει και ήταν σίγουρος ότι δεν ήταν καρχαρίας. Αρχικά, νόμιζε ότι ένας φοβερός Λευκός Καρχαρίας είχε αποφασίσει να του επιτεθεί.

Παρά το γεγονός ότι οι καρχαρίες είχαν πολύ μεγαλύτερη φήμη για θανατηφόρες επιθέσεις που αφορούσαν ανθρώπους, ο Μάικλ δεν ένιωθε καλά στην ιδέα να βρίσκεται μέσα στο στόμα μιας φάλαινας. Είπε ότι ήταν «100% σίγουρος» ότι θα πέθαινε. Ο Μάικλ είπε ότι το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να σκεφτεί τη γυναίκα και τα παιδιά του ενώ βρισκόταν στο στόμα μιας φάλαινας -φυσητήρα. Ήμουν εντελώς μέσα, ήταν όλα μαύρα».

Ο απελπισμένος Μάικλ άρχισε να κλωτσάει τη φάλαινα. Ξαφνικά, το τεράστιο κήτος άρχισε να πετάει το κεφάλι του από τη μια πλευρά στην άλλη πριν τελικά ξαναβγεί στην επιφάνεια. Ο Μάικλ είπε: «Είδα φως, και άρχισε να πετάει το κεφάλι μου , και το επόμενο πράγμα που ήξερα ότι ήμουν έξω (στο νερό).»

Ο υπάλληλος του πληρώματος Josiah Mayo είδε τη φάλαινα να επανεμφανίζεται και να πετάει τον Michael πίσω στη θάλασσα. Υπολογίζεται ότι βρισκόταν μέσα στο κήτος για περίπου 30 με 40 δευτερόλεπτα.

Οι ειδικοί στις φάλαινες λένε ότι όταν οι καμπουροφάλαινες ανοίγουν το στόμα τους για να τροφοδοτήσουν την όρασή τους που μπορεί να μπλοκαριστεί. Ίσως αυτό εξηγεί το γεγονός γιατί ο Μάικλ βρέθηκε ξαφνικά σε μια τόσο περίεργη θέση. Ο Michael τελικά δραπέτευσε χωρίς σπασμένα κόκαλα, αλλά είχε «πολλή ζημιά στους μαλακούς ιστούς». Ο γενναίος δύτης μάλιστα επέστρεψε στη δουλειά του μόλις τρεις εβδομάδες αργότερα.

photo: pixabay