Η εξέγερση έθεσε μια σημαντική πρόκληση για τη ρωμαϊκή εξουσία, αναγκάζοντας τη Σύγκλητο να στείλει μια δύναμη οκτώ λεγεώνων με επικεφαλής τον Μάρκο Λικίνιο Κράσσο. Οι δυνάμεις του Σπάρτακου ηττήθηκαν το 71 π.Χ. στην περιοχή Σενέρχια, η οποία εκείνη την εποχή ήταν μέρος της Λουκανίας.

Ο Πλούταρχος και ο Αππιανός δηλώνουν και οι δύο ότι ο Σπάρτακος πέθανε στη μάχη, ωστόσο, ο Αππιανός προσθέτει επίσης ότι το σώμα δεν βρέθηκε ποτέ. Στον απόηχο της εξέγερσης, 6.000 επιζώντες επαναστάτες σταυρώθηκαν κατά μήκος της Αππίας Οδού, λειτουργώντας ως έντονο αποτρεπτικό μέσο ενάντια σε οποιαδήποτε περαιτέρω σκέψη για εξέγερση ή εξέγερση.

Μια πρόσφατη μελέτη του δάσους Dossone della Melia στη νότια κεντρική Καλαβρία αποκάλυψε έναν πέτρινο τοίχο και χωματουργικές εργασίες που εκτείνονται σε 2,7 χιλιόμετρα. Επιπρόσθετα, έχουν εντοπιστεί ίχνη ρωμαϊκού βοθρίου (αμυντικής τάφρου) και συστήματος agger (διπλός προμαχώνας ή ανάχωμα).

Σύμφωνα με δήλωση του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Αμερικής: «Το τείχος έχει πλέον οριστικά αναγνωριστεί ως μέρος των κατασκευών που έχτισε ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Λικίνιος Κράσσος για να συγκρατήσει τον ηγέτη της εξέγερσης των σκλάβων Σπάρτακο και τις δυνάμεις του».

Οι ανασκαφές έχουν επίσης αποκαλύψει πολλά σπασμένα σιδερένια όπλα, λαβές σπαθιού, μεγάλες καμπύλες λεπίδες, αιχμές ακοντίου, αιχμή δόρατος και άλλα μεταλλικά συντρίμμια, υποδεικνύοντας μια σκληρή μάχη στο σημείο μεταξύ των Ρωμαίων και των δυνάμεων του Σπάρτακου για να απελευθερωθούν από την παγίδα.

Σύμφωνα με τον Δρ. Βισόνα: «Η ανακάλυψη έγινε δυνατή από μια συμβουλή από τοπική ομάδα περιβαλλοντολόγων που γνώριζαν την ύπαρξη του τείχους, αλλά ήταν προβληματισμένοι για το τι θα μπορούσε να είναι. Η ομάδα ερεύνησε τον τοίχο και την τάφρο χρησιμοποιώντας ραντάρ διείσδυσης εδάφους, LIDAR, μαγνητομετρία και δειγματοληψία πυρήνα εδάφους».

photo: pixabay