Το 1974, το Mariner 10 φωτογράφισε πλαγιές ύψους χιλιομέτρων στην επιφάνεια του Ερμή που ονομάζονταν λοβοειδή scarps. Αυτά τα σκασίματα αναπτύσσονται όταν το εσωτερικό του πλανήτη συστέλλεται καθώς ψύχεται, τότε ο φλοιός του πλανήτη αναπτύσσει «ρήγματα ώθησης» με τη μειωμένη επιφάνεια που μπορεί να καλύψει. (Είναι σαν ένα παλιό μήλο που στεγνώνει – το δέρμα αναπτύσσει ρυτίδες καθώς η σάρκα συρρικνώνεται.)

Η ομάδα του Open University ανέλυσε πιο πρόσφατες εικόνες, που τραβήχτηκαν από το διαστημικό σκάφος MESSENGER της NASA που περιστράφηκε γύρω από τον Ερμή από το 2011 έως το 2015, και ανακάλυψε grabens, γεωλογικά χαρακτηριστικά όπου το έδαφος πέφτει σε μια ρηχή κοιλάδα κατά μήκος ενός ρήγματος. Αυτά συμβαίνουν συνήθως όταν ο φλοιός τεντώνεται, ένδειξη της συρρίκνωσης του πλανήτη.

Επειδή αυτά τα grabens εξακολουθούν να είναι ορατά και δεν επισκιάζονται από τους κρατήρες πρόσκρουσης ή τα συντρίμμια που εκτοξεύονται από αυτά (σχηματίζονται σε μια διαδικασία που ονομάζεται “επιπτωτική κηπουρική”), η ομάδα υπέθεσε ότι η ηλικία των grabens ήταν περίπου 300 εκατομμυρίων ετών. Τα παλαιότερα γεωλογικά χαρακτηριστικά, όπως τα scarps, αλλάζουν σε μεγάλο βαθμό από την “κρουστική κηπουρική”.

Αν και είναι δύσκολο να πούμε αν ο Ερμής εξακολουθεί να συρρικνώνεται αυτή τη στιγμή, πριν από 300 εκατομμύρια χρόνια είναι χρόνος αρκετά πρόσφατος από γεωλογικούς όρους, υποδηλώνοντας την πιθανότητα ο πυρήνας του να μην έχει κρυώσει εντελώς και να έχει ακόμα κάποια συρρίκνωση να κάνει.

Τα grabens θα παρατηρηθούν πιο προσεκτικά σε μια επικείμενη κοινή αποστολή μεταξύ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και του Ιαπωνικού Οργανισμού Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης (JAXA) που ονομάζεται BepiColombo . Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε το 2018 και πρόκειται να εισέλθει στην τροχιά του Ερμή στα τέλη του 2025, όπου θα συλλέξει νέα δεδομένα.

Τα ευρήματα της ομάδας δημοσιεύτηκαν στις 2 Οκτωβρίου στο περιοδικό Nature

(photo: pixabay)