Οι 154 οικονομολόγοι, στην ανοιχτή επιστολή τους, η οποία δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της Frankfurter Allgmeine Zeitung, αναφέρονται κυρίως στον μελλοντικό ρόλο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) και στη λειτουργία της Ευρωζώνης.

«Εάν ο ΕΜΣ χρησιμοποιηθεί, όπως έχει σχεδιαστεί, ως προστατευτικός μηχανισμός για την εξυγίανση των τραπεζών (Backstop), το κίνητρο για την εκκαθάριση των επισφαλών δανείων μειώνεται και για τις τράπεζες και για τις εποπτικές αρχές. Αυτό είναι σε βάρος της ανάπτυξης και της δημοσιονομικής σταθερότητας», τονίζουν και προσθέτουν ότι, εάν ο ΕΜΣ υπαχθεί ως «Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο» στο Δίκαιο της ΕΕ, τότε θα βρίσκεται υπό την επιρροή χωρών οι οποίες δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη. Λόγω του σκεπτικού μεμονωμένες χώρες θα χάσουν το δικαίωμα βέτο για επείγουσες αποφάσεις του «ταμείου», πιστώτριες χώρες θα μπορούσαν να μειοψηφούν. «Έτσι το γερμανικό Κοινοβούλιο θα έχανε το δικαίωμα ελέγχου του», τονίζουν οι ακαδημαϊκοί, οι οποίοι προειδοποιούν επιπλέον για το ενδεχόμενο η σχεδιαζόμενη κοινοτικοποίηση της ασφάλισης των τραπεζικών καταθέσεων να έχει ως αποτέλεσμα να κοινοτικοποιηθεί και το κόστος των λαθών που έκαναν οι τράπεζες και οι κυβερνήσεις στο παρελθόν.

Όπως υποστηρίζουν στην ανοιχτή επιστολή τους οι οικονομολόγοι, το σχεδιαζόμενο ευρωπαϊκό επενδυτικό ταμείο, το οποίο έχει ως στόχο την συνολική οικονομική σταθεροποίηση, και το ταμείο για την στήριξη των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων οδηγούν σε περαιτέρω μεταφορές και πιστώσεις σε χώρες του ευρώ οι οποίες κατά το παρελθόν παράλειψαν να πάρουν τα απαραίτητα μεταρρυθμιστικά μέτρα. «Θα ήταν λάθος να ανταμείβουμε το παράπτωμα», επισημαίνουν και τάσσονται μεταξύ άλλων κατά της δημιουργίας θέσης ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών με δημοσιονομικές αρμοδιότητες, καθώς κάτι τέτοιο, όπως λένε, θα οδηγούσε σε ακόμη μεγαλύτερη πολιτικοποίηση της νομισματικής πολιτικής. Η εκτενέστατη αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ (2550 δισ. ευρώ έως τον Σεπτέμβριο 2018) ήδη ισοδυναμεί με μία κρατική χρηματοδότηση μέσω της Κεντρικής Τράπεζας, αναφέρουν.

Σύμφωνα με τους συντάκτες της επιστολής, η αρχή της ευθύνης αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της κοινωνικής οικονομίας των αγορών, ενώ η ένωση κοινής ανάληψης ευθύνης υπονομεύει την ανάπτυξη και απειλεί την ευημερία σε ολόκληρη την Ευρώπη, κάτι που, όπως υποστηρίζουν, γίνεται ήδη εμφανές στο μειωμένο επίπεδο αμοιβών, κυρίως για τους νέους.