Η ανάρτηση του Νίκου Καρανίκα

«Τζάμπα, μάταια ο κόπος & οι αντιπαραθέσεις στον Συριζαπς.
Δεν πιστεύω ότι καμία και κανένα υποψήφιο μέλος μας, όταν κερδίσει στις εσωκομματικές εκλογές θα καταφέρει κάτι.
Εδώ στην Ελλάδα τουλάχιστον όπως γνωρίζω και το ζω 4 δεκαετίες,
αυτό το Πράγμα, που τόσα χρόνια αποκαλούμε Κόμμα, (κομμουνιστικό, Αριστερό, ριζοσπαστικό, κόμμα των μελών κτλ) δεν ειναι τίποτα άλλο από ένας μηχανισμός τάσεων και φραξιών (πρώην) κομμουνιστών του ΚΚΕ και ΚΚΕ ες που κατάφεραν και «έφαγαν» τον Τσίπρα
& περιμένουμε να σεβαστούν τον νέο ή νέα πρόεδρο; Τόση αφέλεια!

Αυτά τα στελέχη
έμαθαν να είναι στελέχη και μέλη Κεντρικών Επιτροπών από την δεκαετία του 1970-80 και γαλουχήθηκαν να υποκλίνονται στον Τσαουσέσκο και τον Μπρέζνιεφ,
έμαθαν την θεωρία με τσιτάτα, μάθανε τον συνδικαλισμό της αποδόμησης,
έμαθαν να οργανώνουν φράξιες και έκαναν διασπάσεις σε εποχές που δεν υπήρχε διαδίκτυο και αυτοί διακτινίζονταν σε 5 ηπείρους για να υπονομεύσουν το κόμμα και περιμένουμε να σεβαστούν τις σημερινές ανάγκες του λαού για μια κυβέρνηση Αριστερή και προοδευτική;

Δεν τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Τους ενδιαφέρει μόνο η εγωιστική τους αλήθεια, η αναπαραγωγή τους.

Μάταια παλεύουμε,
αυτά τα κόμματα και συγκεκριμένα ο Συριζαπς με αυτά τα στελέχη που οργανώθηκαν στην κομμουνιστική αριστερά πριν την πτώση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού και της αποθέωσης του Κρατισμού,
να θελουμε να δουλέψουν με το βλέμμα στο μέλλον;
Και γιατί μέχρι τον Τσιπρα δεν απέδειξαν οτι μπορούν και είχαν την αριστερά στο 3%;

Πρώτον
γιατί εκπαιδεύτηκαν και προγραμματίστηκαν μόνο για αντιπολίτευση και αποδόμηση του αντιπάλου και ποτέ τους για κυβέρνηση και ήταν – είναι επόμενο γιατί η θεωρητική τους κατάρτιση των μεν δεν ξεπέρασε τον μαρξισμό του Λένιν-,Πλεχανωφ και των δε, τον δήθεν (δικό του) μαρξισμό του Αλτουσερ και
Δεύτερον
γιατί ως κομματική ελίτ είναι μικροαστικά εγωιστικά υποκείμενα μιας άλλης εποχής, μιας ελίτ του συνδικαλισμού των πανεπιστημίων που εκμεταλλεύτηκαν τον συνδικαλισμό του εργατικού κινήματος και ξεπέρασαν την πτώση του σοσιαλιστικού Κρατισμου παλεύοντας να αναπαραχθούν στα υφιστάμενα κόμματα.
Αυτός ο εγωισμός τους είναι κυριαρχικός, οχι επικουρικός και δεν θα σταματήσουν ποτέ όσο ζούνε βιολογικά τουλάχιστον, γιατί θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο πολιτικά από όλους και όλες τις άλλες και ας αναπαράγουν ακόμα τσιτάτα του 1970-1980 ενός κρατικού σοσιαλισμού δίχως Μαρξ.
Το κακό είναι ότι κληροδοτούν τον αναχρονισμό και την ανικανότητα τους στην νεα γενιά μετατρέποντας στους σε μια νεα ελιτ φρούριο του παρελθόντος και με την αρνητικότητα τους αποβάλλουν κάθε τι νέο, οδηγώντας την νεα γενιά στην παραίτηση, όπως τον Αλέξη Τσιπρα.

Αν θελουμε να έχει μέλλον ο σοσιαλισμός και η κοινωνία τότε πρέπει να προχωρήσουμε δίχως αυτήν την κουλτουρα αποδόμησης και αποστράτευσης αυτής της αναχρονιστικής αριστεράς, αυτών των στελεχών που αναμασάει τα ίδια και τα ίδια με σκοπό την αναπαραγωγή τους, την όμορφη παρέα των κομματικών διαδρόμων και πολύωρων συνελεύσεων που καταλήγει σε μπαρ και ουζερί τραγουδώντας στο όνομα της Αριστεράς και της εργασιας…
ΥΓ
Για να αποφύγουμε παρεξηγήσεις:
δεν προτρέπω σε αποστράτευση αλλά προειδοποιώ όλους και όλες μας αλλά προπάντων τα υποψήφια μέλη οτι αν προχωρήσουν με αυτήν την δομη και αυτά τα στελέχη αυτών των οργάνων θα καταλήξουν όπως ο Τσιπρας να παραιτούνται».

(ΦΩΤΟ:Eirokinissi)