«Τώρα, μπορεί να είναι δυνατή η αποδοχή ότι στον θρησκευτικό τομέα, η συνεργασία βασίζεται στην μυθοπλασία. Ότι πολλοί άνθρωποι, πολλοί ξένοι συγκεντρώνονται για να χτίσουν έναν καθεδρικό ναό ή, μια συναγωγή ή, ένα τζαμί ή να πάνε μαζί στην Σταυροφορία, γιατί όλοι πιστεύουν τις ίδιες ιστορίες για τον  Θεό, τον Παράδεισο, την Κόλαση και ούτω καθεξής (σ.σ. μπερδεύει ξανά τις θρησκείες με την Αλήθεια του Χριστού, η οποία δεν τονίζεται ούτε καν στην Ορθοδοξία).

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι ακριβώς το ίδιο συμβαίνει σε όλους τους άλλους τομείς της ανθρώπινης συνεργασίας.

Στον νομικό τομέα, στον πολιτικό τομέα, όπως επίσης και στον οικονομικό τομέα.

Πάρτε το νομικό πεδίο ως παράδειγμα. Σήμερα στον κόσμο πολλά, ίσως τα περισσότερα νομικά συστήματα βασίζονται σε αυτή την ιδέα ή, αυτή την πίστη για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αλλά τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ακριβώς όπως ο παράδεισος και όπως ο Θεός (σ.σ. Η μοναδική… ‘αλήθεια’ που πλασάρει ο Χαράρι είναι ο παρών κόσμος της αδικίας και των φθαρτών σωμάτων). Είναι απλώς μια φανταστική ιστορία, την οποία έχουμε επινοήσει και διαδώσει (σ.σ. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μία ψευδαίσθηση ελευθερίας στον πλανήτη φυλακή! Αυτό το παραδέχεται)».

Δείτε την συνέχεια:

photo ΑΠΕ-ΜΠΕ/EPA-YONHAP