Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει εξέλθει από τα μνημόνια, καθώς και από την οικονομική επιτήρηση, εν τούτοις οι συνταξιούχοι του Δημόσιου Τομέα, γενικότερα, και οι συνταξιούχοι Δικαστικοί Λειτουργοί ειδικότερα, είναι οι μόνοι, εις βάρος των οποίων εξακολουθεί να παρακρατείται η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (Ε.Α.Σ), που επιβλήθηκε με τους πρώτους μνημονιακούς νόμους (Ν.3863/2010, άρθρο 38 και Ν3865/2010, άρθρο 11). Η διατήρηση της παρακράτησης αυτής μόνο για τους συνταξιούχους του Δημοσίου Τομέα αποτελεί προφανώς κοινωνική ανισότητα και κοινωνική αδικία.

Σημειωτέον, ότι το παρακρατούμενο ποσό είναι ιδιαίτερα υψηλό και έτσι επέρχεται ακόμη μεγαλύτερη μείωση των συντάξεων, οι οποίες, εξ αιτίας των οικονομικών συνθηκών που επικρατούν (συνεχείς αυξήσεις σε τρόφιμα και ενέργεια), δεν επαρκούν πλέον για την αξιοπρεπή διαβίωση των συνταξιούχων Δικαστικών Λειτουργών. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η παρακράτηση στην σύνταξη του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανέρχεται στο μηνιαίο ποσό των 550 ευρώ, των δε κατώτερων βαθμών από 450 έως 500 ευρώ. Επί πλέον, εξακολουθεί να διατηρείται η περικοπή των δώρων εορτών και αδείας (13 ου και 14 ου μισθού) στους εργαζόμενους του Δημοσίου Τομέα, γενικότερα – εν ενεργεία και συνταξιούχους – και στους Δικαστικούς Λειτουργούς ειδικότερα, η κατάργηση των οποίων επιβλήθηκε με τον μνημονιακό νόμο 4093/2012. Η διατήρηση των εν λόγω περικοπών, στον Δημόσιο Τομέα, σε αντίθεση με τον Ιδιωτικό Τομέα, δημιουργεί, επίσης, κοινωνική και νομική ανισότητα (συνταγματική αρχή της ισότητας – άρθρο 4).