Δεν είναι σαφές γιατί τα μικροσκοπικά θηλαστικά θα σκαρφάλωναν σε τόσο ψηλά, αφιλόξενα υψόμετρα.

Οι μούμιες ανακαλύφθηκαν στα περίπου 20.000 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, όπου ο αέρας περιέχει λιγότερο από το μισό οξυγόνο που παίρνουν τα ζώα στο επίπεδο της θάλασσας και οι θυελλώδεις άνεμοι χτυπούν ένα άγονο τοπίο από βράχους, πάγους και χιόνι.

«Οι κορυφές και τα ανώτερα όρια [αυτών] ηφαιστείων είναι απίστευτα εχθρικά περιβάλλοντα, ειδικά για μικρά, θερμόαιμα ζώα όπως τα ποντίκια», ανέφερε στο Insider, ο Jay Storz, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα-Λίνκολν, ο οποίος ηγήθηκε μιας μελέτης για τις μούμιες των ποντικών.

Οι μούμιες είναι leaf-eared ποντίκια, τα οποία είναι γνωστό ότι ζουν σε μεγάλα υψόμετρα. Αλλά η εύρεση θερμόαιμης ζωής στα 20.000 πόδια είναι κάτι πρωτόγνωρο.

«Τέτοια ακραία υψόμετρα θεωρούνταν προηγουμένως ότι δεν ήταν κατοικήσιμα από θηλαστικά», ανέφερε η μελέτη.

Οι μούμιες υποδηλώνουν ότι αυτά τα ποντίκια έχουν φτάσει σε παράξενα ύψη για αιώνες ή περισσότερο, σύμφωνα με τον Storz, καθώς αυτό το είδος “έχει κατοικήσει στις ψηλές Άνδεις για πολλές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια”, είπε ο Storz. «Έτσι θα μπορούσαν να συχνάζουν στις κορυφές του ηφαιστείου για αρκετό καιρό».

Φαίνεται ότι εξακολουθούν να ζουν εκεί σε μικρό αριθμό. Η ερευνητική ομάδα βρήκε ένα ζωντανό ποντίκι σε αυτά τα μεγάλα υψόμετρα, καθώς και στοιχεία για ενεργά λαγούμια, είπε ο Storz.

«Υπάρχουν ακόμη πολλά να ανακαλύψουμε», είπε ο Storz.

Το ζωντανό ποντίκι και οι μούμιες κορυφής «αντιπροσωπεύουν τα φυσικά ρεκόρ θηλαστικών στο υψηλότερο υψόμετρο στον κόσμο».

Η μελέτη δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στο περιοδικό Current Biology.

Θα μπορούσαν αυτά τα ποντίκια να έχουν ειδικές προσαρμογές;

Ο Storz έπεσε τυχαία στην πρώτη μούμια του ποντικιού. Σύντομα αυτός και οι συνάδελφοί του έβρισκαν όλο και περισσότερα πτώματα ποντικιών που είχαν ξεραθεί λόγω της ψύξης στις σχισμές των ηφαιστειακών πετρωμάτων.

Οι μούμιες ήταν ως επί το πλείστον ηλικίας μερικών δεκαετιών, αλλά μερικές χρονολογούνται αρκετούς αιώνες πίσω.

Η γονιδιωματική ανάλυση τους έδειξε ότι ήταν ίσος αριθμός αρσενικών και θηλυκών ποντικών και ότι μερικά σχετίζονταν στενά. Αυτό υποδηλώνει ότι τα ποντίκια δημιούργησαν κοινότητες στις κορυφές των ηφαιστείων, αντί να σκαρφαλώνουν μερικά άτομα τυχαία εκεί.

Ο Storz είπε στο Insider ότι το μόνο πλεονέκτημα που μπορεί να σκεφτεί για τα ορειβατικά ποντίκια είναι ότι δεν υπάρχουν αρπακτικά στην κορυφή των ηφαιστείων.

Εκτός από τα κίνητρα των ποντικών, είναι μυστήριο πώς καταφέρνουν να επιβιώσουν.

“Οι καλά εκπαιδευμένοι ορειβάτες μπορούν να ανεχθούν τέτοια ακραία υψόμετρα κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας να κατακτήσουν μια κορυφή, για μια ημέρας, αλλά το γεγονός ότι τα ποντίκια ζουν σε τέτοια υψόμετρα δείχνει ότι έχουμε υποτιμήσει τις φυσιολογικές αντοχές των μικρών θηλαστικών”, είπε ο Storz, συγκρίνοντας το περιβάλλον της κορυφής με αυτό του Άρη.

Οι επιστήμονες αναζητούν τώρα σημάδια φυσιολογικών προσαρμογών που μπορεί να επιτρέψουν σε αυτά τα ποντίκια να επιβιώσουν σε υψηλά υψόμετρα με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου.

Συνέλεξαν ποντίκια από διαφορετικά υψόμετρα και τώρα τα εκθέτουν πειραματικά σε χαμηλό οξυγόνο για να δουν εάν τα ποντίκια σε ακραίο υψόμετρο παρουσιάζουν κάποια μοναδική φυσιολογία.

Η ομάδα του Storz συνεχίζει επίσης να ψάχνει στις κορυφές των ηφαιστείων για σημάδια ποντικών, ζωντανών ή μουμιοποιημένων.

«Είτε πρόκειται για την κορυφή των ψηλότερων βουνών είτε για τα πιο σκοτεινά βάθη του ωκεανού, είναι πάντα συναρπαστικό να ανακαλύπτεις ζώα που ζουν σε μέρη όπου κανείς δεν περιμένει τίποτα να ζήσει», είπε ο Storz.

(photo: pixabay)