Ο υδραυλικός τηλέγραφος, που εφευρέθηκε από τους αρχαίους Έλληνες, είχε την ικανότητα να στέλνει μηνύματα σε μεγάλες αποστάσεις ήδη από τον τέταρτο αιώνα π.Χ.
Η έξυπνη συσκευή ονομάζεται η πρώτη συσκευή τηλεπικοινωνιών στον κόσμο. Σχεδιάστηκε για στρατιωτικούς σκοπούς από τον Aeneas Tacticus με σκοπό την πιο αποτελεσματική αποστολή προκαθορισμένων μηνυμάτων σε όλη την τεράστια αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου .
Η λειτουργία του υδραυλικού τηλέγραφου περιγράφεται λεπτομερώς στο έργο του Αινεία για τις πολιορκίες, Poliorcetika , το οποίο ανακτήθηκε από τον Πολύβιο. Τα μηνύματα που στάλθηκαν ήταν στα εξής: «Εχθρός εν όψει», «Επίθεση ιππικού», «Χρειαζόμαστε σιτάρι», «Πεζικό εν δράσει», «Κυκλική κίνηση» και ούτω καθεξής.
Λειτουργία Υδραυλικού Τηλεγράφου
Ο υδραυλικός τηλέγραφος χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες σε περιόδους πολέμου . Υπήρχαν πολυάριθμες ομάδες τηλεπικοινωνιών από φάρους τοποθετημένες σε προσεκτικά επιλεγμένους λόφους στην αρχαία Ελλάδα . Η συσκευή χειριζόταν από αγγελιοφόρους που στέκονταν σε ένα δεδομένο λόφο και χρησιμοποιούσαν πήλινα ή μεταλλικά κυλινδρικά δοχεία ίσου μεγέθους γεμάτα με νερό ύψους έως τρεις πήχεις και πλάτους έως και ενός πήχεις.
Σε κάθε δοχείο, υπήρχε ένας φελλός που επέπλεε. Ήταν λίγο πιο στενό από το στόμιο του δοχείου. Ράβδοι, χωρισμένες σε ίσα μέρη, ήταν χαραγμένες με τα ίδια προσυμφωνημένα μηνύματα σε καθεμία και προσαρτήθηκαν στο κέντρο των πλωτήρα.
Ο χειριστής-πομπός σήκωνε έναν αναμμένο πυρσό, σηματοδοτώντας τον χειριστή-δέκτη για την αποστολή του μηνύματος και στη συνέχεια περίμενε την επιβεβαίωση με την ανύψωση της δάδας από τον δέκτη. Στη συνέχεια, ο πομπός κατέβασε τον πυρσό του έτσι ώστε να δώσει σήμα για το ταυτόχρονο άνοιγμα και των δύο κρουνών στις συσκευές τους.
Οι ράβδοι με τα μηνύματα κατέβηκαν και όταν εμφανίστηκε το επιθυμητό μήνυμα προς αποστολή
στο χείλος της συσκευής του πομπού, σήκωσε ξανά τον πυρσό, σηματοδοτώντας στον δέκτη την ταυτόχρονη διακοπή της εκροής.
Ο αρχαίος ελληνικός υδραυλικός τηλέγραφος χρησιμοποιήθηκε σε περιόδους πολέμου για την επικοινωνία του στρατού
Λόγω της γεωμετρικής ομοιότητας των συσκευών, το επιθυμητό μήνυμα εμφανίστηκε και στη συσκευή του δέκτη. Ήταν υψίστης σημασίας να υπάρχει απόλυτη ταυτόχρονη λειτουργία μεταξύ των χειριστών πομπού και δέκτη. Και οι δύο έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικοί για να μην στείλουν το λάθος μήνυμα, το οποίο θα ήταν καταστροφικό σε καιρό πολέμου. Η περιγραφή του υδραυλικού τηλέγραφου διασώθηκε από τον ιστορικό Πολύβιο τον δεύτερο αιώνα π.Χ.
Πρόοδος στην Τεχνολογία Επικοινωνιών
Η τεχνολογία του υδραυλικού τηλέγραφου φαίνεται μάλλον απλή, αλλά η εφεύρεσή του θαυμάστηκε από τους αρχαίους Έλληνες ως σημαντική πρόοδος στην τεχνολογία επικοινωνίας, καθώς επέτρεπε την αποστολή προκαθορισμένων μηνυμάτων σε μεγάλες αποστάσεις.
Σε περίπτωση εισβολής ή εχθρού που πλησίαζε , θα ήταν μάρτυρες μόνο των σύντομων φλας και δεν θα μπορούσαν να υποκλέψουν το μήνυμα με κανέναν τρόπο.
Ο έξυπνος υδραυλικός τηλέγραφος δείχνει το πρωτοποριακό πνεύμα της Αρχαίας Ελλάδας.
Αυτή η εξέλιξη ήταν επίσης μια μεγάλη πρόοδος στη στρατιωτική επικοινωνία και στρατηγική. Τα μηνύματα στάλθηκαν από τη Σικελία στην Καρχηδόνα κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πουνικού Πολέμου (264 έως 241 π.Χ.) χρησιμοποιώντας τον υδραυλικό τηλέγραφο, γνωστό και ως γραμμή σηματοφόρου.
Μέσω αυτής της αξιοσημείωτης εφεύρεσης, ο στρατός είχε στη συνέχεια τη δυνατότητα να στείλει συγκεκριμένα μηνύματα που επέτρεπαν σε άλλες ομάδες στρατιωτικού προσωπικού, καθώς και σε πολίτες, να προετοιμαστούν καλύτερα για πιθανές χερσαίες ή θαλάσσιες εισβολές.
Αυτή η πρώιμη μορφή επικοινωνίας μεγάλων αποστάσεων ήταν ιδιαίτερα καινοτόμος για την εποχή της και άνοιξε το δρόμο για μελλοντικές μορφές επικοινωνίας, οι οποίες οδήγησαν στις πολυάριθμες μεθόδους που είναι διαθέσιμες αυτήν τη στιγμή.
Σήμερα, υπάρχει αντίγραφο του υδραυλικού τηλέγραφου του Aeneas Tacticus και σχετικά μηνύματα από περιόδους πολέμου στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών του Ομίλου ΟΤΕ στην Αθήνα.
Δείτε βίντεο εδώ
photo: pixabay
