«Πώς είσαι; Πώς είναι η σύζυγος; Τι κάνει ο τάδε; Η ιδιωτική αλληλογραφία της Αιγύπτου, πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια, δεν διαφέρει πολύ από τη σύγχρονη. Τα επίσημα έγγραφα δείχνουν επίσης λίγες διαφορές, καθώς αναφέρονται σε θέματα όπως οι αγορές γης ή τα υπάρχοντα της συζύγου σε περίπτωση χωρισμού.

Η Carolin Arlt κατέχει διδακτορικό στην Αιγυπτιολογία. Αφού σπούδασε Αιγυπτιολογία, Αρχαία Ιστορία και Κλασική Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Julius-Maximilians του Würzburg (JMU), απέκτησε το διδακτορικό της στο ίδιο ίδρυμα. Αργότερα εργάστηκε σε πανεπιστήμια στην Κολωνία, στο Μπέρκλεϋ και στην Ιερουσαλήμ πριν επιστρέψει στο JMU το 2009 ως ερευνήτρια σε ένα έργο που επικεντρώθηκε σε ναό στην περιοχή Φαγιούμ της Αιγύπτου.

Τώρα ξεκινά ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα που βασίζεται σε έναν άλλο ναό στην Fayum, ένα αρχείο των Πτολεμαίων από το ναό του Soknopaiou Nesos – Σοκοπναίου Νήσος, ενός αρχαίου οικισμού. Η έρευνά της θα επικεντρωθεί σε 75 έγγραφα από αυτόν τον ναό, γραμμένα σε πάπυρο στη δημώδη αιγυπτιακή γραφή πάνω από 2.200 χρόνια πριν από τον Tesenuphis, γιο του Marres , ο οποίος αναφερόταν ως ο «γραφέας των ιερέων».

Το Soknopaiu Nesos ήταν ένας αιγυπτιακός οικισμός στην όαση της Φαγιούμ, στο κέντρο της οποίας υπήρχε μια λίμνη που απέρρεε από έναν παραπόταμο του ποταμού Νείλου. Σήμερα, η περιοχή απέχει περίπου δύο ώρες οδικώς από το Κάιρο. Στον ναό της, ο Σοκνοπαίος, όπως είναι η τοπική ελληνιστική εκδοχή του Σόμπεκ, ένας “κροκόδειλος θεός” , λατρευόταν ως ο άρχοντας του νερού και σύμβολο της γονιμότητας.

Αυτό που κάνει αυτόν τον ναό ξεχωριστό είναι ότι το αρχείο του έχει διασωθεί. Είναι ένα από τα λίγα γνωστά αρχεία αιγυπτιακών ναών αυτής της περιόδου , λέει ο Arlt. Αναφέρεται στην περίοδο μεταξύ 180 και 120 π.Χ., εντός της εποχής των Πτολεμαίων, η οποία διήρκεσε από το 323 έως το 30 π.Χ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Αίγυπτος κυβερνήθηκε από τους Πτολεμαίους, μια μακεδονική δυναστεία που πήρε το όνομά του από τον Πτολεμαίο, έναν στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου που έγινε ο πρώτος Πτολεμαίος μονάρχης της Αιγύπτου.

Είναι πιθανό ότι αυτά τα κείμενα ήταν μέρος του ιδιωτικού αρχείου ενός γραφέα ναού, ο οποίος μπορεί να τα είχε αποθηκεύσει σε θάλαμο κατά τη συνταξιοδότησή του, όπου αργότερα ξεχάστηκαν. Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα. Δεν γνωρίζουμε πού βρέθηκαν οι πάπυροι. Προέρχονταν από μια λεηλασία και αγοράστηκαν στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα από δύο Βρετανούς παπυρολόγους , εξηγεί η Carolin Arlt. Ως αποτέλεσμα, παραμένει άγνωστο αν τα έγγραφα είχαν ληφθεί από το ναό ή ανήκαν στο σπίτι του γραφέα.

Επιπλέον, οι αγοραστές ενδιαφέρθηκαν μόνο για τους ελληνικούς παπύρους, έτσι έδωσαν τα δημοτικά κείμενα σε έναν συνάδελφό τους στην Οξφόρδη, ο οποίος δεν τα μελέτησε ποτέ. Αυτά τα έγγραφα φυλάσσονται επί του παρόντος στο Μουσείο Τέχνης και Αρχαιολογίας Ashmolean στην Οξφόρδη και τα περισσότερα από αυτά δεν έχουν ακόμη αναλυθεί.

Μεταξύ αυτών των παπύρων, υπάρχουν αποσπάσματα, αλλά και πολλά ολοκληρωμένα κείμενα. Αποτελούνται κυρίως από διοικητικά έγγραφα: επιστολές που αποστέλλονται ή γράφτηκαν από το ναό, ερωτήσεις που απευθύνονται στο μαντείο, πιστοποιητικά, λογαριασμούς, λίστες και αποδείξεις , εξηγεί ο Αιγυπτιολόγος.

Αυτά τα κείμενα παρέχουν βασικές πληροφορίες για τη ζωή στο ναό πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια , τόσο όσον αφορά τις θρησκευτικές πρακτικές όσο και την οικονομική διαχείριση. Γνωρίζουμε ότι ο ναός είχε ορισμένα μονοπώλια και τα μίσθωσε περιοδικά , λέει η Carolin Arlt. Αυτά τα μονοπώλια περιλάμβαναν μια υπηρεσία πορθμείων κατά μήκος της λίμνης, ένα πλυντήριο, ένα ζυθοποιείο και διάφορες γεωργικές εκτάσεις .

Μεταξύ των παπύρων που έχουν ήδη μελετηθεί, η Arlt έχει εντοπίσει 15 προσφορές μίσθωσης, στις οποίες οι αιτούντες περιέγραψαν τις οικονομικές τους προτάσεις για την απόκτηση παραχωρήσεων ναών. Βρέθηκαν επίσης αποδείξεις που επιβεβαιώνουν αυτές τις πληρωμές. Αυτός ο τύπος τεκμηρίωσης είναι εξαιρετικά σπάνιος αλλού , σημειώνει.

Η Carolin Arlt θα είναι υπεύθυνη για τη μεταγραφή αυτών των 75 επιλεγμένων κειμένων—δηλαδή τη μεταγραφή τους σε ένα σύγχρονο σύστημα, τη μετάφραση, την ανάλυση, τον σχολιασμό και τη δημοσίευσή τους μαζί με φωτογραφίες. Ωστόσο, πολλοί από αυτούς τους παπύρους χρειάζονται αποκατάσταση πριν μπορέσουν να μελετηθούν. Αφού έμειναν θαμμένοι στην άμμο για 2.000 χρόνια και πέρασαν πάνω από έναν αιώνα ανάμεσα σε φύλλα χαρτιού στην Οξφόρδη, η κατάστασή τους είναι τραγική.

Ο όρος “δημοτική” είναι ταυτόχρονα ένας γλωσσικός όρος και ένα σύστημα γραφής της Αρχαίας Αιγύπτου, που χρησιμοποιείται από τον 7ο αιώνα π.Χ. έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. Ωστόσο, η δουλειά της δεν αφορά απλώς την ανάγνωση και τη γραμμική μετάφραση. Μερικοί πάπυροι έχουν μόνο λίγα εκατοστά πλάτος, με κείμενο που εκτείνεται μεταξύ 10 και 25 γραμμών, ωστόσο μπορεί να χρειαστούν από 30 έως 60 λεπτά για να αποκρυπτογραφηθεί μια λέξη. Μερικές φορές, ακόμα και μετά από όλη αυτή την προσπάθεια, το νόημά της παραμένει άπιαστο.

Περιστασιακά εμφανίζονται άγνωστες λέξεις, που απαιτούν επαγωγικές δεξιότητες. Ευτυχώς, έχουμε αναφορές από την Αρχαία Αιγυπτιακή και μπορούμε να συμπεράνουμε πώς μπορεί να ακουγόταν η λέξη σε παλαιότερες εποχές ή πώς εξελίχθηκε σε κοπτικά. Είναι επίσης πιθανό ότι η λέξη να ήταν δάνειο από τα ελληνικά , εξηγεί. Χάρη σε αυτή τη διαδικασία, συχνά καταφέρνει να λύσει το μυστήριο των προηγουμένως άγνωστων λέξεων – αν και όχι πάντα με επιτυχία.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

photo: pixabay