σε συνέντευξή του στο vidcast «Unformal» της εφημερίδας Political, ενώ αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη ειλικρίνειας απέναντι στον πρωθυπουργό και στους πολίτες, στις μεταρρυθμίσεις στο κράτος και την οπαδική βία, στην τοξικότητα του δημόσιου λόγου και στην ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης χωρίς κομματικές παρωπίδες.

Σχετικά με την προσωπική του διαδρομή και τις εμπειρίες που διαμόρφωσαν την οπτική του, ο κ. Μαρινάκης παραδέχθηκε πως η τριβή με την πραγματικότητα τον έκανε να αναθεωρήσει αρκετές από τις βεβαιότητες του παρελθόντος, σημειώνοντας πως «πάρα πολλά πράγματα από αυτά για τα οποία δήλωνα απόλυτος τα προηγούμενα χρόνια, είτε έχω βάλει νερό στο κρασί μου, όχι για όλα, κάποια από αυτά, είτε έχει αλλάξει και η άποψή μου. Και το κυριότερο που μου έμαθε η ζωή είναι ότι αν δεν το γνωρίσεις κάτι, αν δεν το ζήσεις, αν δεν έρθεις σε επαφή μαζί του… σημασία έχει να αγωνίζεσαι στη ζωή σου, να βάζεις στόχους και να αποκτάς άποψη για κάτι αφού ενημερωθείς». Θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια στην Πάτρα, την αγάπη του για το μπάσκετ που διακόπηκε από τραυματισμούς, αλλά και τη μυσταγωγία του αθλητισμού, τονίζοντας πως «ποτέ δεν πίστεψα ότι θα γίνω μεγάλος μπασκετμπολίστας, αλλά όσο έπαιζα και ήταν πάρα πολλά χρόνια… ήθελα να παίζω πιο έξω για να σουτάρω, αλλά επειδή ήμουν ο πιο ψηλός της ηλικίας μου στην ομάδα, τουλάχιστον, αναγκαστικά με αγκυροβολούσαν μέσα στη ρακέτα».

Όσον αφορά τη φύση της πολιτικής, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπογράμμισε τον προσωρινό χαρακτήρα των αξιωμάτων, υποστηρίζοντας ότι «όλες οι πολιτικές θέσεις, όπως και αυτή, έχουν ημερομηνία λήξης. Σίγουρα θα πρέπει -πρώτα ο Θεός- την ημέρα προκήρυξης των εκλογών, αν υποτεθεί ότι είμαι μέχρι τότε στη θέση αυτή από την ιδιότητα του κυβερνητικού εκπροσώπου να παραιτηθώ, λόγω του ότι έχω ανακοινωθεί με απόφαση του πρωθυπουργού στον Βόρειο τομέα». Πρόσθεσε δε ότι η πολιτική «επειδή ακριβώς έχει ημερομηνία λήξης, δεν είναι επάγγελμα», εξηγώντας πως γι’ αυτό ο ίδιος επέλεξε να διατηρήσει παράλληλα το δικηγορικό του γραφείο, διότι «αν περιμένεις να είσαι 20, 30, 40 χρόνια πολιτικός, δεν είσαι χρήσιμος στην πολιτική».

Συγκρίνοντας την πολιτική με τη δικηγορία, εκτίμησε πως το λειτούργημα του δικηγόρου φέρει μεγαλύτερη δυσκολία διότι «έχει να κάνει με τη ζωή ενός ανθρώπου και στο τέλος της ημέρας, με τον τρόπο που εσύ θα δουλέψεις, αυτά που θα αναδείξεις και το πόσο συνεργάσιμος θα είναι και ο ίδιος θα επηρεάσει στην εξέλιξη μιας υπόθεσης». Ωστόσο, χαρακτήρισε τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου ως «ηλεκτρική καρέκλα», καθώς «μπορεί μια λάθος φράση, μια λάθος διατύπωση, μια λάθος εκτίμηση, μια κακή ενημέρωση που μπορεί να έχεις από ένα υπουργείο, να οδηγήσει σε πάρα πολύ κακό δρόμο μια ολόκληρη κυβέρνηση και τους ανθρώπους που σε εμπιστεύτηκαν, με πρώτο τον πρωθυπουργό».

Παράλληλα, στάθηκε στην τοξικότητα που επικρατεί στο πολιτικό σκηνικό, τονίζοντας πως «είναι πολύ περισσότερη η τοξικότητα εντός και εκτός των τειχών. Δυστυχώς, λόγω και της εξάπλωσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αλλά και του τρόπου που αντιδράει ένα μέρος του πολιτικού συστήματος, όλο αυτό καταλήγει πολλές φορές να είναι μια αντιπαράθεση σε ένα βούρκο». Παραδέχθηκε ότι έχει βρεθεί σε δύσκολη θέση όταν κλήθηκε να υπερασπιστεί δηλώσεις συναδέλφων του με λάθος ύφος, επισημαίνοντας ότι «το ύφος στην πολιτική είναι μέρος της ουσίας της απάντησης. Ο τρόπος που μιλάς σε έναν άνθρωπο που σε ακούει, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν σε ξέρουν προσωπικά, είναι εξίσου σημαντικός, όχι το μόνο σημαντικό, αλλά εξίσου σημαντικός με αυτά που θα πεις».

Όσον αφορά τις σχέσεις του με τους δημοσιογράφους, εξήρε τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών συντακτών, στηλιτεύοντας όμως τις «κακές μειοψηφίες» και την τακτική της «κοπτοραπτικής» που εκμεταλλεύεται τους αλγόριθμους. Έφερε ως παράδειγμα την περίοδο της 2ης επετείου των Τεμπών (Ιανουάριος – Μάρτιος 2025), κάνοντας λόγο για ένα «αόρατο νήμα» παραπλάνησης της κοινής γνώμης, όπου «πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα όπου πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη με τον πιο αυστηρό τρόπο για όποιον έχει πραγματική ευθύνη, αποπειράθηκε να γίνει η μεγαλύτερη παραπλάνηση… είδαμε εκπομπές που δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική, να κάνουν τηλεοπτικά δικαστήρια». Τόνισε πάντως πως ο ίδιος δεν αρνήθηκε ποτέ ερωτήσεις, υπενθυμίζοντας ότι επί θητείας του έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 45 briefings διάρκειας άνω της μίας ώρας.

Αναφερόμενος στη «δύναμη του σταυρού», ο κ. Μαρινάκης εξέφρασε την υπερηφάνειά του για τη στάση που κρατά απέναντι στους πολίτες, υπογραμμίζοντας: «Δεν κρύφτηκα ούτε μία στιγμή στα δύσκολα, εγώ και κάποιοι άλλοι συνάδελφοι στην κυβέρνηση και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, δεν κρύφτηκα ποτέ και βγήκα με το θάρρος της γνώμης μου, με τα επιχειρήματα τα οποία εγώ θεωρώ ότι είναι σωστά. Δημοκρατία έχουμε, άλλοι το αποδέχονται, άλλοι όχι. Και τα εξέθεσα στον κόσμο». Στο πλαίσιο αυτό, σημείωσε ότι η σχέση του με τον πρωθυπουργό βασίζεται στην ειλικρίνεια, αναφέροντας πως «δεν υπάρχει τίποτα πιο επιζήμιο για έναν πρωθυπουργό από την “αυλή”, η οποία θα πει μόνο το ευχάριστο, μόνο και μόνο για να παρατείνει το κάθε μέλος της “αυλής” τη χρονική διάρκεια που βρίσκεται σε μια θέση».

Όσον αφορά το κυβερνητικό έργο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναγνώρισε την πρόκληση της διαχείρισης της ακρίβειας και της πληθωριστικής κρίσης, τονίζοντας πως «όποιος λέει μόνο το πρώτο και πανηγυρίζει μόνο για τις επιτυχίες, κάνει πολύ μεγάλο λάθος και αναγκάζει τον κόσμο που τον βλέπει να αλλάζει κανάλι. Όποιος λέει μόνο το δεύτερο – και αναφέρομαι στην αντιπολίτευση – βρίσκεται εκεί που βρίσκεται δημοσκοπικά». Αναφέρθηκε στις μεταρρυθμίσεις που προχωρούν, όπως στην Πολιτική Προστασία, στην αύξηση των ξένων επενδύσεων κατά 95%, στη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, στο ψηφιακό κράτος, στην οπαδική βία και στην αποκατάσταση της τάξης στα πανεπιστήμια, παραδεχόμενος ωστόσο ότι σε ορισμένα πεδία, όπως οι αγροτικές επιδοτήσεις, υπήρξαν καθυστερήσεις λόγω πολιτικού κόστους.

Σχετικά με την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, δήλωσε πως δεν φοβίζει το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς «η παρουσία του κ. Τσίπρα βοηθάει στο να υπενθυμίζει… ένας ελεύθερος επαγγελματίας, θυμάται τον νόμο Τσίπρα – Κατρούγκαλου», συμπληρώνοντας όμως πως «αν θεωρείς ότι, βάζοντας ένα πήχη τόσο χαμηλά και περάσεις από πάνω… θα κερδίσεις ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών, “κούνια που σε κούναγε”».

Τέλος, απαντώντας στις αντιδράσεις του ΚΚΕ για το βίντεο που ανάρτησε για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης των θυμάτων του ναζισμού και του σταλινισμού, ο κ. Μαρινάκης ήταν κατηγορηματικός: «Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να ξεχωρίζεις ένα καθεστώς, το οποίο δολοφόνησε εκατομμύρια ανθρώπους, με βάση το αν το χρώμα του είναι μαύρο ή κόκκινο». Κατήγγειλε την προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας από τμήμα της Αριστεράς και παραδέχθηκε αυτοκριτικά για τον δικό του πολιτικό χώρο ότι «με ευθύνη πολύ μεγάλη του δικού μας πολιτικού χώρου, το ένα άκρο είχε ασυλία για πάρα πολλά χρόνια… Καταδίκαζαν τις θηριωδίες του ενός άκρου και έκαναν ότι δεν έβλεπαν, δεν θυμόντουσαν τις θηριωδίες του άλλου άκρου», καταλήγοντας πως «αν θέλουμε να επιβιώσουμε, πρέπει να σταματήσουμε να κλείνουμε τα μάτια μας στο αυτονόητο».

^{AΠΕ-ΜΠΕ/ photo: eurokinissi}