Σε ερώτηση για το κατά πόσον ο ίδιος προτίθεται να ιδρύσει νέο κόμμα, ο Αντώνης Σαμαράς δήλωσε τα εξής: «Ακούστε, όλον αυτόν τον καιρό διαβάζω και ακούω δεξιά και αριστερά διάφορα σενάρια για μένα, χωρίς εγώ να έχω μιλήσει ποτέ για όλα αυτά. Κάνει κόμμα ο Σαμαράς, δεν κάνει κόμμα ο Σαμαράς, επιστρέφει ο Σαμαράς, δεν επιστρέφει ο Σαμαράς, τα ‘βρηκε με τον τάδε ο Σαμαράς, τα ‘βρηκε με τον δείνα ο Σαμαράς, δεν τα ‘βρηκε με κανέναν ο Σαμαράς.
Και όχι μόνον αυτό, βάζουν να με μετράνε και οι δημοσκοπήσεις. Δηλαδή κάποιοι πληρώνουν τις εταιρείες δημοσκοπήσεων για να μετρήσουν ένα κόμμα υπό την ηγεσία μου, το οποίον όμως δεν υπάρχει. Το κόμμα αυτό δεν υπάρχει. Και παρόλο που δεν υπάρχει όμως στις δημοσκοπήσεις, το είδα να φτάνει μέχρι και στο 16%. Ακόμα και λίγες μέρες μετά τη Λένα, διάβαζα δεξιά κι αριστερά τις δήθεν σκέψεις μου, τα πολιτικά μου σχέδια, τα συναισθήματά μου και όλα αυτά τ’ απίθανα πράγματα σε τέτοιες τραγικές για μένα στιγμές.
Όμως γιατί γίνεται όλο αυτό; Νομίζω ότι υπάρχουν ορισμένες κοινές διαπιστώσεις και παραδοχές που τις καταλαβαίνει ο καθένας στο δρόμο, στην καθημερινή συζήτηση, σ’ αυτά που λέει ο κόσμος. Και τι λέει ο κόσμος; Πρώτον, ότι η σημερινή Νέα Δημοκρατία, επειδή έχει μεταλλαχθεί, έχει πάρει δυστυχώς ολοταχώς το δρόμο προς τα βράχια. Θυμίζει αυτό που κάποτε είχε πει η Μελίνα Μερκούρη στον Ανδρέα Παπανδρέου για το τότε ΠΑΣΟΚ: «Πρόεδρε, δεν αρέσουμε πια».
Και δεύτερον ότι ο πατριωτισμός και οι ιδέες που κι εγώ έχω εκφράσει διαχρονικά και με σταθερότητα, έχουν πια γίνει πλειοψηφικές στην ελληνική κοινωνία. Το τι γίνεται άλλωστε σ’ όλο τον κόσμο υποθέτω ότι το βλέπουν πλέον οι πάντες. Τρίτον, σας το είπα και νωρίτερα, η Ελλάδα έχει μπει στη Μεταπολίτευση της Μεταπολίτευσης. Η πατρίδα μας έχει ανάγκη από μια νέα αρχή, από μία καινούργια σχέση εντιμότητας, συνέπειας, εθνικής και ατομικής. Από μία ηγεσία αποφασισμένη, με όραμα εθνικό, έτοιμη για ρήξεις, για αλλαγές, με γνώση και με επιστροφή στην πολιτική, με μάχες ιδεών και όχι με μάχες διαχείρισης.
Αλλά έχει ανάγκη και από μία αποφασισμένη κοινωνία για την αναγέννηση της πατρίδας. Μια αναγέννηση που απαιτεί θέληση, πείσμα, κόπο, όχι εύκολες λύσεις. Γιατί πρέπει να ξαναβρούμε οι Έλληνες τις αρετές μας, τις συλλογικές μας αξίες ως κοινωνία και να τις εισαγάγουμε και στην παιδεία. Μόνον έτσι θ’ αναγεννηθεί ο Ελληνισμός. Αυτές είναι αλήθειες που όλοι τις λένε. Δεν τις λέω μόνον εγώ. Για μένα, ναι, γνωρίζω τι λέγεται. Και αυτοί που με πάνε κι αυτοί που δεν με πάνε ξέρουν και παραδέχονται τουλάχιστον ότι τα ‘βγαλα πέρα με τα δύσκολα, χωρίς όμως να δώσω ποτέ δικαιώματα ανάρμοστης συμπεριφοράς.
Και αυτό με τιμά. Αλλά προσέξτε: Είμαι ένας πολιτικός που έχει κατακτήσει όλα τ’ αξιώματα στη διαδρομή μου, με τα σωστά μου και με τα λάθη μου. Έφτασα στο πιο ψηλό σκαλί, εκείνο του πρωθυπουργού. Επομένως, επειδή δεν έχω τέτοιες ανάγκες, δεν είναι το κίνητρό μου οι προσωπικές φιλοδοξίες ή οι ματαιοδοξίες ή οι μωροφιλοδοξίες. Και ασφαλώς, έχω μέσα μου και το μεγάλο πόνο μου για το παιδί μου. Δεν μου ‘ναι καθόλου εύκολο. Είμαι άνθρωπος, δεν είμαι μηχανή. Έχω όμως ακόμα μέσα μου ασφαλώς και την αίσθηση του εθνικού καθήκοντος.
Σταθμίζω λοιπόν την όλη κατάσταση με μεγάλη προσοχή. Παρακολουθώ τα πάντα. Όσα συμβαίνουν εντός κι εκτός Πατρίδας. Θα κρίνω με ψυχραιμία. Και όταν λάβω τις αποφάσεις μου, όποιες κι αν είναι αυτές, είτε έτσι είτε αλλιώς, θα τις εξηγήσω καθαρά και ξάστερα στο μόνο σταθερό σύμμαχο της πορείας μου, εδώ και 50 σχεδόν χρόνια: στον ελληνικό λαό. Το του οφείλω. Αλλά μην περιμένετε σήμερα να σας πω ένα ναι ή ένα όχι».
Επίσης δήλωσε σχετικώς ότι «εάν με ρωτάτε κατά πόσον ένας άνθρωπος κάποιας ηλικίας μπορεί να έχει χρήσιμες ιδέες, διάθεση αλλαγών και άποψη για ανατροπές, σας απαντώ ότι ασφαλώς και μπορεί αρκεί να μην έχει φθαρεί ηθικά και ψυχικά. Από την άλλη, νέοι πολιτικοί κόμισαν παλαιοπωλείο ιδεών, στην Ελλάδα για παράδειγμα ο κ. Τσίπρας πολύ νέος αλλά έμοιαζε με μαυσωλείο. Μην κάνουμε τη συζήτηση με όρους παλιού νέου δε λειτουργεί έτσι η πραγματικότητα. Εγώ δεν έχω την παραμικρή εξάρτηση από κανένα επιχειρηματικό συμφέρον, το απέδειξα και με τη θητεία μου ως πρωθυπουργός, ωστόσο, μην κάνετε κανένα λάθος εγώ πιστεύω στο επιχειρείν, στην πρόοδο και τον υγιή ανταγωνισμό.
Για το γεγονός ότι προσφάτως 91 προσωπικότητες απευθύνθηκαν στον ίδιο και τον έτερο πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε μεταξύ άλλων ότι «το ουσιαστικότερο ήταν ότι οι διαπιστώσεις αυτές συνυπογράφονται από ανθρώπους όλων των πολιτικών χώρων. Πράγμα που αποδεικνύει ότι ο πατριωτισμός ενώνει, δεν διαιρεί. Και αυτό είναι το ισχυρότερο μήνυμα που εξέπεμψαν οι 91. Το πιο δυναμικό και το πιο αντισυστημικό μήνυμα και αυτό που ενοχλεί περισσότερο το σύστημα και τις γνωστές γραφίδες του, που πάντα αντιδρούν. Και ασφαλώς, είναι μεγάλη τιμή ότι όλο αυτό το, ας το πούμε, μέτωπο το πατριωτικό με σκέφτηκε ως ένα από τα πρόσωπα για μία, ας την πούμε, καινούργια αρχή για την πατρίδα μας».
Για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στα εθνικά θέματα ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση. Είπε μεταξύ άλλων ότι «τα πράγματα είναι απλά. Πως να μην πυκνώνει αυτή η κριτική, όταν φοβηθήκαμε να ποντίσουμε το καλώδιο στον Κάσο την ίδια ώρα που η Τουρκία ανακοινώνει την πόντιση του δικού της καλωδίου με τα Κατεχόμενα;
Όταν μας εμπαίζει η Λιβύη με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, όταν συνεχίζουμε να ξεπλένουμε διεθνώς την Τουρκία, που πήρε τα Eurofighter και βελτιώνει τις σχέσεις με Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία; Είναι οξύμωρο αυτές οι χώρες, που κόπτονται για την Ουκρανία, να πωλούν όπλα στον εισβολέα. Όταν ζήτησα την αποπομπή του κ. Γεραπετρίτη το έκανα για την πατρίδα μου. Απαγορεύεται η δήλωση ας με πουν και μειοδότη όταν είσαι Υπουργός Εξωτερικών. Όταν ο κ. Γεραπτρίτης αγκαλιάζεται εγκάρδια με τον πρώην ηγέτη του ψευδοκράτους Τατάρ δεν είναι αυτό μία δεύτερη υπόκλιση; Αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα, η πολιτική είναι και διαχείριση συμβόλων. Φθάσαμε στο σημείο η Αίγυπτος να μας εμπαίζει στο θέμα του Σινά.
Ως πρωθυπουργός έδωσα προσωπικά αγώνα και επέτυχα την τριμερή Ελλάδος Κύπρου Αιγύπτου και την αντίστοιχη Ελλάδος Κύπρου και Ισραήλ. Δεν μου είναι κατανοητή η σημερινή αφασία. Όταν μάλιστα υπογράφουμε Σύμφωνα φιλίας με την Τουρκία και απουσιάζουμε από τη Συρία. Υπάρχει κοκορέτσι νηστήσιμο και δεν το ξέρω; Θέλω να ελπίζω ότι δεν ευσταθούν οι αποκαλύψεις για μυστικές συνεννοήσεις Γεραπετρίτη, Φιντάν και άλλων παραγόντων, που οδηγούν σε φινλανδοποίηση της Ελλάδος. Ούτε αποδέχομαι ότι η Ελλάδα κοντεύει να συγκρουστεί με τους αδελφούς μας Κύπριους για το καλώδιο για 25 εκατομμύρια. Δηλαδή φτιάχνουμε την επικοινωνία μας με την Τουρκία για να συγκρουόμαστε με τους αδελφούς μας Κυπρίους. Ας τα βρουν.
Επίσης το τουρκικό προξενείο αλωνίζει στη Θράκη μας με τους Τούρκους να αγοράζουν εκτάσεις στην περιοχή. Κάποτε ως πρωθυπουργός απέλασα τον Γενικό Πρόξενο της Τουρκίας στη Θράκη και δεν άνοιξε μύτη. Μου κάνει εντύπωση ότι η ΝΔ στήριξε την εκλογή Τσίπρα στην υποεπιτροπή για τα Δ. Βαλκάνια στο Συμβούλιο της Ευρώπης, βάλανε δηλαδή τον δολοφόνο στον τόπο του εγκλήματος. Η κυβέρνηση έχει εισέλθει σε μία λογική κατευνασμού έναντι της Τουρκίας, την ώρα που θα ονειρευόμαστε ήρεμα νερά θα έχουμε συνεχώς φουρτούνες. Ο πρωθυπουργός δεν μιλά απ ευθείας με τον πρόεδρο Τραμπ. Επέδειξε ατομική ανευθυνότητα κατά την προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ. Κατηγορούσε τους πάντες επί χρόνια για τραμπισμό ρίχνοντας όλα τα λεφτά του στον Μπάιντεν. Έχει δηλώσει ότι είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία, με την τελευταία να αλλάζει προσφάτως γραμμή στο Κυπριακό υπέρ της Τουρκίας.
Ο συμβιβασμός προβιβάζεται και πουλιέται σαν δήθεν τεχνοκρατική ωριμότητα. Να ξεκαθαρίσω κάτι, το Αιγαίο και η Κύπρος είναι αιώνες τα σύνορα των πολιτισμών. Εάν τα ελέγξει όλα αυτά το νεοοθωμανικό κράτος εκπληρώνει τους αναθεωρητικούς και επεκτατικούς τους σκοπούς. Ο ελληνισμός δεν αντέχει άλλους τέτοιους διπλωματικούς ευτελισμούς. Ο πρωθυπουργός στηρίζει τον Γεραπετρίτη γιατί έχουν τις ίδιες απόψεις.
Ο κ. Μητσοτάκης μετατρέπει τη ΝΔ από κόμμα αρχών σε κόμμα ιδιοκτήτη. Εγώ γεννήθηκα στη ΝΔ από την ΟΝΝΕΔ. Είμαι υπερήφανος για την παράταξη των αείμνηστων Καραμανλή και Αβέρωφ. Έκανα την προσπάθεια μου με την Πολιτική ‘Ανοιξη, αλλά στο πλαίσιο της παράταξης. Έμεινα σπίτι μου για πολλά χρόνια αλλά δεν πρόδωσα ποτέ την παράταξη μου. Στις εκλογές του 2000 έκλεισα την ΠΟΛ.ΑΝ. και κάλεσα όσους μας εμπιστεύθηκαν να στηρίξουν τη ΝΔ.
Είναι τιμή μου που το 2009 με εξέλεξαν 900.000 ψηφοφόροι πρόεδρο της ΝΔ. Όταν το 2015 μας έριξε αυτή η άθλια συμμαχία του ψεύδους εγώ παρέδωσα συντεταγμένα τη ΝΔ χάνοντας μόνον 1% στις τότε εκλογές. Μετά στήριξα τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Θα λέω τη γνώμη μου με αποκλειστικό κριτήριο την πατρίδα και την παράταξη μου. Μιλούσα στα συνέδρια εντόπιζα λάθη, όπως το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Η σημερινή ΝΔ είναι ένα ιδεολογικό μόρφωμα, έχει μεταλλαχτεί, χωρίς ηθική, κυριαρχείται από ζεστοθεσούληδες.
Το μόνο που τους ενδιαφέρει να έχουν ένα δικό τους κόμμα, λειτουργούν σαν να διοικούν μία εταιρεία, βλέπουν μόνον αριθμούς. Είδα τον ίδιο τον πρωθυπουργό να αποχωρεί από συζήτηση αρχηγών λέγοντας ότι δεν είχε χρόνο να ακούσει όλους και να τους απαντήσει. Σε άλλη συζήτηση είπε “σταματήστε να γκαρίζετε”. Μιλάει συχνά για πατριώτες της φακής και του καναπέ. Αυτά είναι δείγματα αλαζονείας και θεσμικής απρέπειας.
Το πρόβλημα λοιπόν, μην κάνετε λάθος, δεν είναι ότι ο Σαμαράς δεν χωνεύει τον έναν ή τον άλλον ή τον Μητσοτάκη. Το πρόβλημα είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν χωνεύει τη δεξιά, την κεντροδεξιά, ούτε και την ιστορία ούτε και τη βάση της Νέας Δημοκρατίας. Γι’ αυτό και την έχει μετατρέψει σε ένα υβρίδιο Σημιτικού ΠΑΣΟΚ με μπλε χρώμα. Η διαφορά επομένως του Σαμαρά με τον Μητσοτάκη δεν είναι προσωπική. Είναι πολιτική και αξιακή. Ο Σαμαράς, με δύο κουβέντες, δεν έχει κανένα γινάτι. Άλλοι φαίνεται ότι πάσχουν από εφιάλτες.
Δεν έφυγα εγώ, για να επιστρέψω. Με διέγραψε ο κύριος Μητσοτάκης. Προσέξτε, διέγραψε άρον-άρον έναν Πρωθυπουργό πριν καν κυκλοφορήσει η εφημερίδα στην οποίαν είχα δώσει αυτή τη συνέντευξη. Βιαζότανε. Αλλά για την κυρία Ferrari, τον κύριο Φραπέ, τον κύριο Χασάπη, εκεί τους πήρε εβδομάδες για να αποφασίσουν τη δική τους τη διαγραφή. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της παράταξης που διαγράφηκε ένας πρώην Πρωθυπουργός και Πρόεδρος του κόμματος. Και την πήρε αυτή την απόφαση υποτίθεται γιατί θίχτηκε λόγω Γεραπετρίτη. Στην πραγματικότητα, όπως σας είπα, βρήκε μια αφορμή για να μετατρέψει τη Νέα Δημοκρατία σε δικό του κόμμα.
Ποιος έκανε τον κ. Μητσοτάκη υπουργό; Ο Σαμαράς. Ποιος τον έκανε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο στο εξάμηνο Τσίπρα – Βαρουφάκη; Ο Σαμαράς. Ποιος τον στήριξε σταθερά για πρόεδρο της ΝΔ; Ο Σαμαράς. Ποιος έτρεχε σ’ όλη τη χώρα, όπως σωστά είπατε, όλη αυτή την περίοδο; Ο Σαμαράς. Όχι για τον ίδιο, για την παράταξη. Λέτε μήπως έχω εγώ κάποιο γινάτι επειδή δεν με πρότεινε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας;
Για την πολιτική της κυβέρνησης στην Οικονομία ο κ. Σαμαράς σημείωσε μεταξύ άλλων ότι «όλα ξεκινούν από το κόστος, η βασική αιτία του κόστους είναι η ενέργεια και η πολιτική μας στην ενέργεια είναι λάθος, το ενεργειακό μείγμα μας είναι λάθος, καθώς ευνοείται η αισχροκέρδεια. Επίσης, η κυβέρνηση κρατά πολύ ψηλά τον ΦΠΑ, για να παρουσιάζει υπερπλεονάσματα.
Η Κομισιόν μας απειλεί και με πρόστιμο γιατί δεν έχουμε ευθυγραμμιστεί με την οδηγία για τον ΦΠΑ που λέει για μειωμένο ή και μηδενικό για συγκεκριμένες πτυχές της αγοράς. Δεν βλέπει η κυβέρνηση ότι ο ΦΠΑ στα βασικά μας αγαθά είναι δυσβάσταχτος; Στην οικονομία έχουν σχηματιστεί ολιγοπώλια σε ενέργεια, σούπερμαρκετ, τηλεπικοινωνίες και ναυσιπλοία εις βάρος των μικρομεσαίων»
Στο ερώτημα τι θα έκανε ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ότι προτεραιότητα του είναι η «δημιουργία μιας παραγωγικής οικονομίας περιορισμένου κόστους, αλλά και χρηματοδότηση από το κράτος μέσου μεικτού επενδυτικού ταμείου για την περιφερειακή ανάπτυξη. Επίσης προτεραιότητα στο αγροτικό κομμάτι, οφείλουμε να επαναδημιουργήσουμε μία ισχυρή βιομηχανία.
Η πολιτική ηγεσία πρέπει να προστατεύει τις ελληνικές βιομηχανίες και όχι να ευνοεί τις εξαγορές, να λειτουργήσουμε υπέρ ενός ελληνικού καπιταλισμού. Οι δείκτες στην οικονομία δεν είναι καθόλου καλοί. Μεταξύ άλλων δείχνουν αύξηση στο έλλειμμα εμπορικού ισοζυγίου, αλλά και μειωμένη απορρόφηση των πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης. Είμαι σε επαφή με τον κόσμο του μόχθου. Είναι η κατασκευή μου έτσι, γνωρίζω τα προβλήματα τους.
Το πρώτο πρόβλημα είναι η ακρίβεια. Από τις 20 του μηνός για το μέσο μισθωτό υπάρχει πρόβλημα. Πολύ περισσότερο με ενοχλεί ότι δύο νέα παιδιά, που θέλουν να νοικιάσουν ένα σπίτι δε μπορούν με αυτούς τους μισθούς και αυτές τις τιμές. Είναι πολλοί περισσότεροι στο όριο της φτώχειας από όσους νομίζουμε. Υπάρχει αθέατη φτώχεια και κρυφή αστεγία. Απαιτείται κρατική παρέμβαση.»
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: intime