Υπό έλεγχο έχουν τεθεί οι περισσότερες δασικές πυρκαγιές στην νότια Τουρκία, οι οποίες προκάλεσαν το θάνατο τεσσάρων ανθρώπων και οδήγησαν στην εκκένωση δεκάδων χωριών και περιοχών σε δημοφιλή τουριστικά θέρετρα.

Η οργή των πολιτών ήταν μεγάλη και για πρώτη φορά καταγράφηκε σφοδρή επίθεση κατά μέλους της κυβέρνησης Ερντογάν, όταν Τούρκοι «όρμησαν» στον υπουργό Εξωτερικών Τσαβούσογλου, ο οποίος άκουσε τα εξ αμάξης για την ανικανότητα της κυβέρνησης Ερντογάν και για το γεγονός ότι βρέθηκε στην περιοχή τους χωρίς να έχει κάτι να τους πει.

Επιπλέον εξοργίζει το γεγονός πως ο τούρκος πρόεδρος έχει στην κατοχή του 13 αεροπλάνα. Όχι η τουρκική προεδρία. Ο Ερντογάν. Κι όμως, όπως κατήγγειλε ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Αλπάι Αντμέν, ο Ερντογάν δεν έχει κάνει τίποτα για να πάρει πυροσβεστικό αεροπλάνο.

Εμπρός σε αυτή την κατάσταση η Άγκυρα εξετάζει το κατά πόσο οι καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τις τελευταίες ημέρες την Τουρκία είναι αποτέλεσμα δολιοφθοράς. Εν αρχή κατηγορήθηκαν οι συνήθεις αποδιοπομπαίοι τράγοι, για κάθε στραβό που συμβαίνει στην Τουρκία, οι Έλληνες με τους Κούρδους.

Μεταξύ άλλων, ο απόστρατος αντιναύαρχος Τσιχάτ Γιαγτσί ( βλ. αρχική ΦΩΤΟ, φανατικός υποστηρικτής του σχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα»), δήλωσε: «Η πυρκαγιά σε αυτές τις περιοχές δεν προκλήθηκε από ατύχημα ή από αμέλεια, υπάρχει πρόθεση εδώ. Είμαστε αντιμέτωποι με την τρομοκρατία της Ελλάδας και του PKK».

Τι θα γίνει όμως αν πράγματι συνέβη δολιοφθορά από κέντρα που αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα ο Ερντογάν να τους «αδειάζει» την γωνιά, αυξάνοντας την λαϊκή δυσφορία απέναντί του;;;

Αυτό που πέτυχε ο «Σουλτάνος» το 2016 με το πραξικόπημα τις 15ης Ιουλίου 2016 δηλαδή, να συσπειρώσει γύρω του πολιτικές δυνάμεις και να τάξει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού στο πλάι του ώστε να κερδίσει τις εκλογές του 2018 δείχνει να φθίνει…

Ο κορωνοϊός, η δυναμική ρωσική αντίδραση στη Συρία με πλέον των 100 νεκρών από ένα και μόνο αεροπορικό πλήγμα και οι κυρώσεις της CAATSA που επιβλήθηκαν στην Τουρκία μαζί με την αποπομπή της από το πρόγραμμα των F-35, δεν επέτρεψαν στο νέο-σουλτάνο να πετύχει «περήφανες νίκες» κατά των εχθρών της Τουρκίας και να τον θέσει στο κάδρο μεταξύ των κορυφαίων Τούρκων ηγετών, όπως ο ίδιος άλλωστε επιδιώκει . Το διεθνές πεδίο αποδείχθηκε πολύ δύσκολος αντίπαλος και η τουρκική οικονομία που περπατά σε άσχημο μονοπάτι ήδη, θέτει την βάση των υποστηρικτών του Ερντογάν ακόμα και εντός του κόμματός του, του ΑΚΡ, σε τροχιά σύγκρουσης μαζί του.

Και τώρα ήρθαν και οι πυρκαγιές!

Ο νέο-σουλτάνος Ερντογάν, με τα μεγαλομανή σχέδια, τα έργα υποδομών φαραωνικού τύπου και οι πολεμικές επιχειρήσεις στο έδαφος 4 χωρών, έχει καταφέρει να αυξήσει τους αντιφρονούντες προς το καθεστώς του εντός της χώρας σε πολύ μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια.

Θα είναι όμως λύση στα προβλήματα της Ελλάδας  μία τυχόν φυγή του Ερντογάν από τον θώκο της εξουσίας της Τουρκίας; Η απάντηση είναι φυσικά ΟΧΙ.

Και αυτό γιατί το πρόβλημα της Ελλάδας με την Τουρκία δεν είναι θέμα προσώπου, όσο και αν τα εγχώρια ΜΜΕ θέλουν να το παρουσιάσουν ως τέτοιο αλλά είναι θέμα της νοοτροπίας που έχουν οι ίδιοι οι Τούρκοι εναντίον της Ελλάδας. Ο μέσος Τούρκος θεωρεί τη Συνθήκη της Λωζάννης ως άδικη για την Τουρκία, ότι  τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου τους ανήκουν και πως η Τουρκία έπρεπε να έχει σύνορα στον Όλυμπο ενώ η Κύπρος έπρεπε να είχε καταληφθεί όλη το 1974. Αυτές οι απόψεις δεν περιορίζονται σε κόμματα, αλλά είναι διακομματικές, διαχρονικές και εμποτισμένες στο νου του μέσου Τούρκου πολίτη.

Στην πραγματικότητα, η σημερινή Τουρκία δεν διαφέρει και πολύ από τον αντίπαλο που αντιμετωπίζει το Έθνος από το… 1048. Στην ουσία κυριαρχούν η ίδια νοοτροπία, ίδιες επεκτατικές απόψεις, ίδιες εθνικές αντιλήψεις και ίδια εξωτερική πολιτική, αυτή της διαρκούς επέκτασης και φυσικά της τουρκοποίησης απάντων σε αντιστοίχιση με την οθωμανοποίηση της οθωμανικής περιόδου.

Αλλού είναι το πρόβλημα και τότε θα ξεκινήσουν οι πραγματικές εξελίξεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας: Το πώς θα πέσει, αν πέσει, ο Ερντογάν: Ομαλά ή με κρότο, ο οποίος θα επιφέρει εσωτερικές αναταραχές στην Τουρκία, που δεν αποκλείεται να επεκταθούν στο Αιγαίο, τον Έβρο ή και την Κύπρο.

Η εσωτερική μας πολιτική ελίτ αλλά και όσοι κρατούν τα σκήπτρα της εσωτερικής προπαγάνδας ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν όταν θεωρούν ότι ο Ερντογάν σαν πρόσωπο είναι το μοναδικό μας πρόβλημα με την Τουρκία τη στιγμή που η κεμαλική Τουρκία είναι αυτή που προκάλεσε τα Σεπτεμβριανά, το 1964 στην Κύπρο, το 1974 με τον Αττίλα, το Σισμίκ, το Χόρα και τα Ίμια ενώ δε διστάζει να μιλά για τουρκική Θράκη κτλ.

Αλίμονο αν ο Γέρος του Μωριά στην Επανάσταση ήλπιζε ότι αν ο Σουλτάνος έφευγε ή αν ο Κιουταχής άλλαζε με τον Ιμπραήμ, θα άλλαζαν τα πράγματα ή ότι θα έπρεπε να λυπηθεί όσους προσκυνούσαν ή ότι έπρεπε να δείχνει έλεος στους εχθρούς του Έθνους.

Αντί λοιπόν στην Αθήνα να περιμένουν την πτώση του Ερντογάν, καλύτερα στο να επικεντρωθούν στις συνέπειες που θα έχει αυτή η πτώση για την ίδια την εθνική μας ασφάλεια (κρίση στο Αιγαίο, απότομη αύξηση λαθραίων μεταναστευτικών ροών, μαζικοί πολιτικοί πρόσφυγες από την Τουρκία προς την Ελλάδα κοκ.).