Το Πολεμικό Ναυτικό φέρεται να έχει «κλειδώσει» τις φρεγάτες που θέλει να αποκτήσει ως ενδιάμεση λύση για τη θωράκιση του Αιγαίου, καθώς η ναυπήγηση και ο εκσυγχρονισμός νέων φρεγατών θα αποδώσουν το όχι νωρίτερα από το 2026.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού «ΣΚΑΙ», η ελληνική πλευρά προσανατολίζεται στην απόκτηση των φρεγατών Μ Class (Karel Doorman Class) του Ολλανδικού ΠΝ.

Μάλιστα αυτό το deal θα γίνει, εκτός απροόπτου, με πολύ χαμηλό κόστος.

Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως για κάθε μία από αυτές τις Φ/Γ -οι οποίες αξίζει να σημειωθεί ότι βρίσκονται σε λειτουργία και ΔΕΝ είναι παροπλισμένες- η ολλανδική πλευρά θα ζητήσει περί τα 70εκατ. ευρώ.

Πηγές του Ελληνικού ΠΝ είναι αισιόδοξοι πως μπορούν να πετύχουν ακόμη καλύτερη τιμή, με το κόστος για δύο Φ/Γ να πέφτει στα 100εκατ. ευρώ.

Άπαξ και γίνει το deal, θα σταλεί προσωπικό από την Ελλάδα για να εκπαιδευτεί πάνω στις εν λειτουργία φρεγάτες, προκειμένου όταν αυτές φτάσουν στη χώρα μας, σε περίπου 1-1,5 χρόνο, να βγουν αμέσως στο Αιγαίο.

Παράλληλα η ευκαιρία για την Ελλάδα να αποκτήσει όσα περισσότερα μπορεί από μία καταρχήν συμφωνία είναι τεράστια, δεδομένου ότι στην Ολλανδία ελλείψει προσωπικού αλλά και απειλών, ολοκαίνουργια και λειτουργικά πλοία αποσύρονται!

Το el.gr στις αρχές Μαϊου είχε γράψει τα εξής:

«Για ποιο λόγο θέλουμε τα πλοία της ενδιάμεσης λύσης;

Η απάντηση σε αυτό το βασικό ερώτημα δεν έχει δοθεί και το ζήτημα είναι ακόμα πιο δύσκολο να απαντηθεί αφού υπάρχουν διάφορες απαντήσεις και ανάλογα με το συμφέρον του, ο καθένας προωθεί την απάντηση που τον συμφέρει. Το Ναυτικό χρειάζεται τα πλοία της ενδιάμεσης λύσης για να καλύψει το κενό της μίας ή δύο ΜΕΚΟ 200 όταν μπούν στο ναυπηγείο για τον εκσυγχρονισμό και όταν αυτός ολοκληρωθεί θα αποσύρει τα πλοία της ενδιάμεσης;

Τα χρειάζεται για να καλύψει το κενό των ΜΕΚΟ κατά των εκσυγχρονισμό και αφού ολοκληρωθεί ο εκσυγχρονισμός και των 4 ΜΕΚΟ, τα πλοία της ενδιάμεσης να χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν τη θέση 2 εκ των παλαιών φρεγατών κλάσης «S» οι οποίες και θα αποσυρθούν;

Αν ισχύει το πρώτο, τότε το Πολεμικό Ναυτικό πρέπει να κλείσει μία συμφωνία για 4 νέες φρεγάτες, των εκσυγχρονισμό των 4 φρεγατών ΜΕΚΟ και 2 πλοία ενδιάμεσης λύσης, τα οποία απλά θα καλύψουν τις τρύπες προσωρινά και θα αποσυρθούν σχετικά σύντομα. Σε αυτή την κατηγορία πλοίων εντάσσονται τα πλοία ενδιάμεσης λύσης, τα οποία είναι ηλικίας κοντά σε αυτή των υπαρχόντων φρεγατών κλάσης ΜΕΚΟ 200 του Πολεμικού Ναυτικού όπως είναι οι ολλανδικές «Μ», τα 2 γαλλικά Cassard, οι αγγλικές Type-23, τα CG- Ticonderoga( αν προσφερθούν τελικά) και παρόμοια πλοία.

Αν ισχύει το δεύτερο, τότε το Πολεμικό Ναυτικό αναζητά πλοία, τα οποία όχι μόνο θα του καλύψουν το κενό όσο θα πραγματοποιείται ο εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ 200, αλλά που θα μείνουν στις τάξεις του για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι Ολλανδικές «Μ» επειδή έχουν εκσυγχρονιστεί πρόσφατα, μπορούν να σταθούν για μία γεμάτη 15ετία, οι Type 23 για αρκετά έτη αν υποστούν μερικές αλλαγές και φυσικά, με βάση της απειλή εξ ανατολών και για τις 2 αυτές επιλογές.

Καλύτερη επιλογή σε αυτό το ερώτημα αποτελούν νέες σχεδιάσεις πλοίων τα οποία θα ναυπηγηθούν, μικρότερου εκτοπίσματος και με σχεδόν όμοια συστήματα. Τέτοια είναι τόσο οι κορβέτες Α-3000 που προτείνουν οι Ισπανοί όσο και οι S-10514που προτείνουν οι Ολλανδοί. Αμφότερες οι σχεδιάσεις αυτές είναι πλοία των 3.000 τόνων ( παρόμοιες των υπαρχόντων φρεγατών του στόλου ) και θα είναι εξοπλισμένες με συστήματα παρόμοια ή ίδια, με τα πλοία που προτείνονται. Αν επιλεγεί μία από τις 2 προτάσεις, τότε το Ναυτικό θα έχει 2 νέα πλοία σε 34 μήνες ( Ισπανοί ) ή σε 30 μήνες ( Ολλανδοί ) από την υπογραφή της σύμβασης και στο σύνολο 6 ολοκαίνουρια πλοία που θα μείνουν σε υπηρεσία 40 έτη, αντί 4 νέων που προτείνουν άλλοι με ενδιάμεση λύση, η οποία θα χρειαστεί να αποσυρθούν σε μέχρι το πέρας της δεκαετίας.

Επειδή η προηγούμενη εμπειρία δείχνει ότι δεν πρόκειται αργότερα να υπάρξει ανανέωση του στόλου μεγάλη και το Ναυτικό πρέπει να αντικαταστήσει συνολικά 9 φρεγάτες μέσα στην τρέχουσα δεκαετία, επιλογές που δίνουν νέα πλοία, έστω και μικρότερου εκτοπίσματος, με καλές δυνατότητες και θα μείνουν σε υπηρεσία για 40 έτη, είναι προτιμητέες από παλαιά πλοία, καθώς θα καλύψουν τις τρύπες και θα αντικαταστήσουν επαρκέστατα τα παλαιότερα σκάφη».