Ο αρχαιολόγος Dariusz Poliński από το Πανεπιστήμιο του Nicolaus Copernicus είπε: «Το λουκέτο κάτω από το πόδι συμβολίζει το κλείσιμο ενός σταδίου της ζωής και έχει σκοπό να προστατεύσει από την επιστροφή του νεκρού, κάτι που πιθανότατα φοβόταν.

«Τέτοιες πρακτικές προέρχονται από λαϊκές δοξασίες και μερικές φορές περιγράφονται ως αντιβαμπιρικές».

Πρόσθεσε ότι σύμφωνα με τα τελετουργικά της εποχής, το να ταφούν μπρούμυτα πιστεύεται ότι έκανε τον νεκρό να «δαγκώσει στο έδαφος και να μην βλάψει τους ζωντανούς».

Οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν επίσης περισσότερες από 30 άλλες ταφές στη νεκρόπολη που πιστεύουν ότι ήταν εκεί όπου θάφτηκαν άνθρωποι τους οποίους «φοβούνταν όχι μόνο κατά τη διάρκεια της ζωής, αλλά και μετά το θάνατο».

Κοντά στον τάφο του παιδιού, οι ερευνητές βρήκαν ένα σύμπλεγμα χαλαρών οστών που ανήκαν σε άλλα τρία παιδιά και ένα κομμάτι γνάθου βαμμένο με πράσινο χρώμα, το οποίο οι ερευνητές λένε ότι θα μπορούσε να προέρχεται από ένα χάλκινο νόμισμα που είχε τοποθετηθεί στο στόμα του.

Βρήκαν επίσης τα λείψανα μιας εγκύου γυναίκας.

Η Magdalena Zagrodzka του πανεπιστημίου είπε: «Το έμβρυο ήταν περίπου 5-6 μηνών.

«Αυτό είναι εκπληκτικό, επειδή τα οστά των παιδιών αυτής της ηλικίας είναι ελάχιστα ανοργανοποιημένα, επομένως συνήθως δεν συντηρούνται».

Οι τελευταίες ανακαλύψεις έγιναν στον ίδιο χώρο όπου πέρυσι οι αρχαιολόγοι βρήκαν τα λείψανα μιας «γυναίκας βαμπίρ».

Λιγότερο από πέντε πόδια μακριά, η γυναίκα που πιστεύεται ότι είχε υψηλή κοινωνική θέση βρέθηκε με ένα δρεπάνι τοποθετημένο στο λαιμό της.

Ο σκελετός, που βρέθηκε επίσης στο Pień από τον Poliński και την ομάδα του, είχε επίσης ένα λουκέτο στο μεγάλο δάχτυλο του αριστερού της ποδιού για να την εμποδίσει να επιστρέψει από τους νεκρούς

Ο Poliński είπε: «Οι τρόποι προστασίας από την επιστροφή των νεκρών περιλαμβάνουν το κόψιμο του κεφαλιού ή των ποδιών, την τοποθέτηση του νεκρού με το πρόσωπο προς τα κάτω για να δαγκώσει στο έδαφος, το κάψιμο τους και το θρυμματισμό τους με μια πέτρα.

«Το δρεπάνι δεν ήταν ξαπλωμένο, αλλά τοποθετήθηκε στο λαιμό με τέτοιο τρόπο ώστε αν ο νεκρός προσπαθούσε να σηκωθεί, πιθανότατα το κεφάλι θα είχε κοπεί ή τραυματιστεί».

Πρόσθεσε ότι το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού με λουκέτο στο αριστερό πόδι του σκελετού πιθανότατα συμβόλιζε «το κλείσιμο μιας σκηνής και την αδυναμία επιστροφής».

Το 2015, οι αρχαιολόγοι στο χωριό Drewsko, 130 μίλια μακριά, βρήκαν πέντε σκελετούς θαμμένους με παρόμοιο τρόπο σε ένα νεκροταφείο 400 ετών.

Βρέθηκαν δρεπάνια πιεσμένα στον λαιμό ενός ενήλικου άνδρα, ηλικίας μεταξύ 35 και 44 ετών, και μιας ενήλικης γυναίκας περίπου 35 έως 39 ετών.

Μια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία ήταν 50 έως 60 ετών όταν πέθανε, θάφτηκε με ένα δρεπάνι στους γοφούς της και μια μεσαίου μεγέθους πέτρα στο λαιμό της.

Ο κόσμος φοβόταν ότι κάποιοι που θάφτηκαν θα έβγαιναν με νύχια στην επιφάνεια ως τέρατα που ρουφούν το αίμα και θα τρομοκρατούσαν τους ζωντανούς.

Δεν είναι ασυνήθιστο στην περιοχή να βρεθούν τόποι ταφής όπου μια μεταλλική ράβδος – ή ένας πάσσαλος – έχουν σφυρηλατηθεί στο κρανίο του νεκρού.

Οι άνθρωποι εκείνη την εποχή πίστευαν ότι αυτός ήταν ένας τρόπος για να διασφαλιστεί ότι το άτομο θα παραμείνει νεκρό.

(photo: pixabay)