Ο Τζάκομο Πουτσίνι γεννήθηκε στη Λούκα της Ιταλίας, στις 22 Δεκεμβρίου 1858, και αποτελεί μια από τις πιο αγαπημένες και διαχρονικές μορφές της όπερας
Ο τελευταίος μιας σειράς συνθετών που για πάνω από έναν αιώνα κυριαρχούσαν στη μουσική ζωή της Λούκα της Ιταλίας, ο Πουτσίνι γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1858 σε ένα διαμέρισμα στον δεύτερο όροφο ενός ιστορικού κτιρίου στην Κόρτε Σαν Λορέντζο, αρ. 8.
Πέρασε την παιδική του ηλικία και τα πρώτα νεανικά του χρόνια σε αυτό το σπίτι με τους γονείς του, τις έξι αδερφές του και τον αδελφό του. Ο πρώτος του δάσκαλος μουσικής ήταν ο πατέρας του Μικέλε, ο οποίος πέθανε όταν ήταν ακόμα νέος το 1864. Ο Τζάκομο συνέχισε τις σπουδές του στο Μουσικό Ινστιτούτο «Τζ. Πατσίνι» και αποφοίτησε εκεί το 1880 με μία από τις πρώτες του συνθέσεις, τη Λειτουργία για 4 φωνές. Έφυγε από την πόλη του για να ακολουθήσει το κάλεσμά του για την όπερα και να τελειοποιήσει τη μουσική του εκπαίδευση στο Ωδείο του Μιλάνου.
Πριν τον θρίαμβο την αναγνώριση και τα χρήματα, βίωσε ένα δύσκολο ξεκίνημα, και τα οικονομικά προβλήματα τον ανάγκασαν να κάνει μια επώδυνη επιλογή και να πουλήσει το σπίτι των παιδικών του χρόνων, συνδεδεμένο με τις ευτυχισμένες αναμνήσεις των παιδικών του χρόνων.
Όταν η όπερα Μανόν Λεσκώ σημείωσε μεγάλη επιτυχία, με μεγάλη χαρά, το 1894 κατάφερε να το αγοράσει πίσω και έκτοτε παρέμεινε ιδιοκτησία των απογόνων του Μαέστρου, οι οποίοι το δώρισαν στους φορείς της πόλης για να το μετατρέψουν σε μουσείο.
Στις αυθεντικές αίθουσες του μουσείου μπορείτε να θαυμάσετε κομψά έπιπλα εποχής, πίνακες ζωγραφικής, φωτογραφίες, επιστολές, υπογεγραμμένες παρτιτούρες νεανικών συνθέσεων και τα σχέδια των λιμπρέττων της Τόσκα, καθώς και χειρόγραφα μουσικής. Το πιο πολύτιμο αντικείμενο είναι το πιάνο Steinway & Sons, στο οποίο ο Πουτσίνι συνέθεσε το τελευταίο ημιτελές αριστούργημά του, την Τουραντότ.
Το Μουσείο Πουτσίνι, που βρίσκεται ακριβώς στο σπίτι όπου γεννήθηκε, προσφέρει μια βαθιά σύνδεση με αυτά τα χρόνια διαμόρφωσης της προσωπικότητάς του, φωτίζοντας την προέλευση της ιδιοφυΐας του με έναν τρόπο που καμία βιογραφία δεν μπορεί ποτέ πραγματικά. Είναι εκεί, ανάμεσα στα ίδια τα δωμάτια όπου πήρε την πρώτη του ανάσα και χτύπησε τις πρώτες του συγχορδίες στο πιάνο, που αρχίζετε πραγματικά να κατανοείτε το πώς εξυφάνθηκε η τέχνη του.
Τα έργα του Πουτσίνι, από την όπερα που περιγράφει το τραγικό πάθος της Μαντάμα Μπαττερφλάι μέχρι την εξωτική γοητεία της Τουραντότ, συνεχίζουν να “μαγεύουν” το κοινό σε όλο τον κόσμο καθώς περιγράφουν ιστορίες αγάπης, απώλειας σε συνδυασμό με βαθύ συναίσθημα.
Η Σημασία της Γενέτειράς του
Ο Πουτσίνι έζησε σε πολλά σπίτια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, αλλά πάντα είχε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του αυτό στη Λούκα .
Το Μουσείο Πουτσίνι, επίσημα γνωστό ως Museo Casa Natale di Giacomo Puccini, δεν είναι ένα μεγαλοπρεπές, ειδικά κατασκευασμένο οίκημα. Αντίθετα, είναι η αυθεντική, ταπεινή κατοικία της οικογένειάς του, διατηρημένη με προσοχή και αναπαλαιωμένη με αγάπη.
Ανάμεσα στις δωρεές, ξεχωρίζει η στολή για την όπερα «Τουραντότ» , κατασκευασμένη με βάση ένα σκίτσο του Ουμπέρτο Μπρουνελέσκι και φορεμένη από τη Μαρία Γερίτσα στην πρεμιέρα της όπερας στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης το 1926.
Δείτε εικόνες από το Μουσείο ΕΔΩ
Χαρακτηριστικές φράσεις του Πουτσίνι που έμειναν στην ιστορία:
“Η μουσική αυτής της όπερας (Madame Butterfly) μου υπαγορεύτηκε από τον Θεό. Απλώς έπαιξα καθοριστικό ρόλο στο να την αποτυπώσω σε χαρτί και να την μεταδώσω στο κοινό“
“Δουλεύω, αλλά υπάρχουν τόσα πολλά που πρέπει να γίνουν ακόμα! Και με τρομάζει η σκέψη του βάρους των χρόνων που κουβαλάω. Αλλά συνεχίζουμε, χωρίς φόβο ή δισταγμό!“
«Δείτε, η νύχτα μας τυλίγει! Δείτε, όλος ο κόσμος κοιμάται!»
(photo: ΑΠΕ -ΜΠΕ / EPA – EFE)
